Zwemmen in Eindhoven - Tongelreep

Jaja, we lopen een beetje achter. Beloof dat ik mijn best ga doen om het weer bij te werken.
Hier vast weer een nieuw berichtje van ons zwemavontuur in de Tongelreep eind december.
Pappa en mamma hadden zich voorgenomen om de hele Kerstvakantie alleen maar leuke dingen met Mirthe te gaan doen. We waren inmiddels al op visite geweest bij Mirjam,Frank, Lotte en Emma om te schaatsen in Oisterwijk en nu was het weer tijd om samen iets te ondernemen.

Aangezien het al even geleden was dat Mirthe zwemles had gehad besloten we om richting het zwembad te gaan. Welke wordt het dan? Landal Greenparks in Bladel, het zwembad van de Kempervennen of toch maar Tongelreep. Daar de 2 subtropische zwembaden nogal een aanslag op je portomonaie zijn (zo'n 15euro pp) en we nog meer leuke dingen wilden doen deze week besloten we om 'gewoon' naar de Tongelreep te gaan.

Eenmaal daar aangekomen was het ons al snel duidelijk dat meer mensen die gedachte hadden. Reeds bij
de ingang stond een bord dat er een zitplaatsen waren ivm de enorme drukte. En ook toen we binnen kwamen werd het ons nog eens extra duidelijk dat het echt druk was. Rijen voor de wc's, geen stoel te bekennen en in het golfslagbad was het schouder tegen schouder.We besloten dan ook maar om het grote (lees: warmere) golfslagbad te verlaten en uit te wijken naar 1 van de wedstrijdbaden. Daar konden we dan nog eens rustig met Mirthe oefenen op haar slag.

We sprongen er bijna in en toen riep Mirthe.... mijn oordoppen!!!
Oeps oordoppen vergeten. Of eigenlijk niet vergeten, ze bleken thuis uit de tas te zijn gevallen toen pappa last minute nog even de handdoeken die boven op lagen had gewisseld, zo kwamen we er later achter.

Dan maar vette watten gehaald bij de badmeester. Dat bleef natuurlijk niet zitten. Dus maar op hoop van zegen en het is gelukkig allemaal meegevallen. Er werd al direct hard gezwommen en pappa moest natuurlijk goed kijken hoe Mirthe het inmiddels zowel op haar buik als op haar rug steeds beter deed.

Kijk maar eens naar de film. En ooh ja.... geen enkele glijbaan is meer veilig. We zijn van alle banen gegaan. Eerst natuurlijk een beetje zenuwachtig doen, maar daarna kon het niet meer op. Tegen de klok van vijf was het dan ook dikke tranen toen we zeiden dat we weer naar huis zouden gaan.

Jawel, het eerste zwembrevet is binnen

Deze week kreeg pappa een mail van de zwemclub dat het dit weekend zwemmen was voor het brevet. Dat houdt zo veel in als dat ze alle groepen een testje laten zwemmen om te zien of ze door mogen naar de volgende groep.

We hadden het niet tegen Mirthe gezegd omdat dit het onnodig spannend zou maken en als ze gewoon op zwemles gaat dan doet ze zowiezo goed haar best.

Na de zaterdag les was de mededeling dan ook dat ze verder mocht naar de volgende groep (van de gele badmutsen naar de witte badmutsen) en Mirthe was dan ook apetrots.

Toen ze vandaag klaar was met zwemmen (ja, je leest het goed, 2 dagen achter elkaar op zaterdag en op zondag...) kwam ze thuis met het 1e brevet.
Helemaal trots natuurlijk. Wat een start van je 'grotenmensenfeest' voor je verjaardag.

Ook nog een brevet (of zoals je zelf zegt een pavet) op zak.

Weer even een zwemlesje

Zo, we houden de druk nog even lekker op de ketel. 2 zwemlessen per weekend en het gaat vooruit.

Zwemles

En wederom waren pappa en Mirthe vandaag vroeg van de partij. Immers stond de 2e zwemles voor de deur. Waar Mirthe het vorige week nog allemaal hardstikke spannend vond, had ze er nu toch wat minder zin in. Het was dan ook wat harder werken om haar op tijd (lees 8.50 uur) in het zwembad te hebben. Maar uiteindelijk waren we netjes om 9 uur omgekleed, en met de gele badmuts op, klaar. De pappa's en de mamma's mochten niet meer mee naar het zwembad lopen. Dat was al even wennen voor Mirthe want ze moest nu al afscheid nemen. Eenmaal in het kinderbad was ze dat snel vergeten. Er werd weer flink kopje onder gegaan en gespeeld. Na 10 minuten spelen ging de les beginnen en dat was vandaag een stuk serieuzer dan de vorige keer. Dat had Mirthe ook opgemerkt. Toen mamma dan een 15 minuten laten de kantine binnen kwam stappen zette mevrouw het dan ook op een brullen "Ik wil mijn mamma".
Daarop zijn pappa en mamma maar ondergedoken in de kantine zodat Mirthe ons niet meer zag. En amper 30 seconden later was het weer dikke pret. Het lijkt alsof het haar allemaal nu al niet snel genoeg gaat en dat dat wachten in dat koude zwembad niet leuk is. Hoe dan ook toen er weer echt gezwommen mocht worden moest iedereen weer uitkijken, want daar kwam Mirthe weer aan op topsnelheid.

We gaan op zwemles

As zaterdag is het dan zover. Mirthe gaat op zwemles.

We hebben er heel veel tijd in moeten steken om mevrouw op zwemles te krijgen. Onze inschrijving van 2 jaar terug bij het zwembad schijnt in rook opgegaan te zijn en daardoor zouden we opnieuw in de wachtrij komen. Vervolgens alle prive zwemleraren maar benaderd, maar ook daar kwamen we er niet helemaal uit. Kortom, conclusie is dan maar bij de zwemclub. Konden direct beginnen en daarna zelfs nog de keuze of ze op zaterdag of op zondag wilde komen en ook nog de keuze uit 3 verschillende tijden.

We gaan eens kijken of er ook een beetje snelheid in zit qua lessen. Zo niet dan hebben we nog altijd onze buurman die ooit alle Belgische zwem records heeft verbroken.

Dagje Tongelreep

Vandaag gingen we weer wat leuks doen. Immers is het nog altijd vakantie voor Mirthe.

Hoewel we dit jaar niet op vakantie zijn gegaan in verband met onze grote plannen voor een lange reis, willen we wel dat ze een beetje genoten heeft in de deze vakantie maanden. De opa's en oma's doen al hun stinkende best met leuke als Mirthe komt logeren (waarvoor een dikke dankjewel !!) maar we willen de weekenden gebruiken om toch ook nog wat leuks te ondernemen.
Vandaag gingen we dan ook een dagje zwemmen met ome Tom, tante Daan en Lucas in de Tongelreep in Eindhoven. Het weer was onvoldoende om buiten te kunnen zwemmen, dus gingen we lekker van de glijbanen in het zwembad. Eerst moest Mirthe nog even wennen aan de grote familie glijbaan maar aan het eind van de dag gingen ze met zijn tweeen van boven naar beneden. En je had die gezichten moeten zien, daar stond "Victory" in gekerft. Trots als ze waren dat ze samen hand in hand naar beneden gingen.

Duiken, op de schouders van de pappa's staan en naar beneden springen, waterkanonnen schieten, en de kleine kinderglijbanen af. Dat laatste is vooral leuk als je achterstevoren op je rug naar beneden glijd had Lucas ontdekt. Wij dachten dat zal hij toch niet doen, maar hij deed het toch! 't Was een mooi gezicht en gelukkig liep het keer op keer goed af.

Zwemmen in het subtropisch zwembad

Tja... wat kan ik zeggen... het was weer verschrikkelijk slecht weer. Gisteren hadden we een bezoekje te brengen aan een collega van Eef dus vandaag stond er iets leuks voor Mirthe op de agenda. Wat zou het gaan worden.... Het moest iets binnen zijn en pappa had het al dagen koud, dus lekker warm was een mooie bijkomstigheid.
We besloten dan maar om naar het subtropisch zwembad van CenterParcs de KemperVennen te gaan. Altijd weer schrikken als je moet afrekenen bij zo'n park, maar het was wel lekker warm daar.
Het was enorm druk, maar we vond toch een plekje bij het kinderbad. Na wat voorzichtig op de kleine glijbanen lonkte die hele grote glijbaan en het helemaal alleen de trap opgaan toch wel naar onze kleine dame. Pappa moest mee, maar mocht niet verder dan de trap. En daar ging mevrouw de trap op en al snel had ze 3 vriendinnetjes gemaakt. Pappa stond er voor de sier want madam ging de trap op, glijbaan af, trap weer op en glijbaan weer af..... en zo nog zo'n honderd keer. Het kon niet op. Mamma en pappa moesten gaan vragen of ze mee naar het golfslagbad ging. Ook wel leuk want daar kan je onderwater zwemmen. Toen nog even bij de vissen kijken in het aquariumbad. Maar dat vond Mirthe nog niet zo leuk. Zal wat worden als ze straks in de Rode Zee tussen de vissen moet zwemmen..... Ze lijkt toch op meer punten op haar moeder dan ik dacht :-)

Op pad met mamma

Terwijl pappa vandaag nog een dagje aan het werk was ging jij iets leuks doen met mamma. Dat was ook goed te merken vanochtend, want tegen de tijd dat je beneden was stond je al vol energie te stuiteren. Vandaag zou je gaan zwemmen met ome tom, danielle en lucas. En dat mocht iedereen weten. Het werd dan ook al naar beneden geschreeuwd toen je maar net uit je bed was. Gelukkig was pappa niet aan de telefoon op dat moment.

Pappa moest nog even wat pakjes afgeven in Eindhoven en terwijl hij dat even was doen werden de zwemspullen gepakt. Bij terugkomst zat je dan ook ongeduldig te wachten onder aan de trap tot alles compleet was. Handdoeken, bandjes, bikini's...het kwam allemaal naar beneden suizen.

Jij kon niet wachten, maar het zou toch nog even moeten. Mamma ging nog snel wat kerstboodschapjes doen en dan door naar het zwembad. Ome tom, tante danielle en lucas zouden direct naar het zwembad gaan.
Pappa zou tot 16.00 uur werken en dan direct in de auto springen naar het vakantiepark in Bladel. Toen Pappa daar aan was gekomen stonden jullie al buiten op hem te wachten. Het was immers al 17.00 uur en het zou gaan ijzelen. Toch maar met zijn allen eerst iets eten voor de terug reis werd ingezet. Natuurlijk moesten Mirthe en Lucas nog even poseren voor de grote kerstboom. Tijdens het eten probeerde pappa te achterhalen wat jullie allemaal gedaan hadden in het zwembad, maar dat was met 1 woord te benoemen "glijen". Ofwel de glijbaan had overuren gemaakt met de 2 kleine kiddo's.

En dan loop je over het strand en dan zie je ...

Je eigen initialen op de rug van een strandbezoekster getatoeeerd! Het is goed dat ik de videocamera bij me had die dag want anders had je het niet geloofd.

MvdG: Mirthe van de Gender of Marcel vd Gender :-)

Zo de laatste volle dag op Albatros

Vandaag was de laatste volle dag op Camping Albatros. We deden het rustig aan vanmorgen, zeker na de start waarin Sabine met haar familie ging vertrekken. We hadden Mirthe al enkele dagen er op voorbereid dat we allemaal weer verder moesten wat dan ook resulteerde in een dikke knuffel en de schattige woorden van Sabine richting Mirthe:” Dag Mirthe ik ga je missen”. Daar sta je dan als pappa met een brok in je keel naar te luisteren kan ik je verklappen.

Hoe dan ook de ochtend was een trage start en dat resulteerde dan ook in een tafel vol met thuisblijvertjes. Ofwel bij ons was het kleurfestijn met alle kindjes die later die dag allemaal zouden uitwaaieren over het strand, zwembad of in de talloze dorpjes in de buurt.

Aangezien ons ritme is dat we in de ochtend iets ontdekken en in de middag luieren viel dit ons dus nu pas op. Er werd hoe dan ook behoorlijk gekleurd en gerommeld met de stickers. Opvolgend kreeg pappa nog dansles in de oorspronkelijke zwanendans, die ging over in de schaapjes en konijnendans om uit te monden in de tijger en leeuwendans. En tja…dan vallen er natuurlijk slachtoffers en werden een aantal kinderen al weer naar huis geroepen omdat ze iets te onstuimig aan het spelen waren.

Daarna was het tijd om naar het zwembad te gaan. Eenmaal daar aangekomen bleek het de drukste dag ooit. Alle bedjes waren bezet en er restte ons helaas niets anders dan ons op de harde stenen te vestigen. Mirthe weet dan niet hoe snel ze haar schoenen uit moet doen en richting het zwembad moet rennen. Gevolg is dat ze niet echt uitkijkt en door een jochie van zo’n 10 jaar omver gerend wordt. Frontaal onderuit met haar gezicht op de stenen….. dikke tranen en een behoorlijke schaafwond op haar rechter wang.

Toevallig hadden we vandaag de koeltas bij en dus maar direct een koelelement erop om te voorkomen dat het een blauwe plek werd. Na een klein kwartier gillen, huilen en schreeuwen was ze zover dat ze weer het water in durfde. Nou…. was het net alsof de duivel er mee speelde…. ze loopt het water in en hopakee, hard een leren voetbal achter op haar hoofd. En het feest begon weer op nieuw. Het was simpelweg te druk en de grote kinderen hielden niet echt rekening met al die kleintjes die hier ook aan het spelen waren.

Je kunt echt heel goed het verschil zien in het zwembad begin van de week en nu. Veel meer van dat pubergespuis die toch veel andere spelletjes spelen dan die kleintjes. Weer zo’n moment waarop je als ouder snapt waarom jouw ouders vroeger tegen je schreeuwden dat je het wat rustiger aan moest doen als jij degene was die onbesuisd door het zwembad rende of een bal zo hard mogelijk over het water liet stuiteren.

Het is uiteindelijk allemaal goed gekomen en heeft Mirthe zich weer prima vermaakt met al het water. Was het de afgelopen dagen nog zo dat ze ergens in de auto kon slapen, nu heeft ze echt de hele dag gespeeld. Vanavond was het dan ook een makkie om haar in bed te krijgen en was ze ook al snel vertrokken. Dat bood pappa en mamma de mogelijkheid om vast wat spulletjes in de auto te steken zodat we morgen een snelle start kunnen maken naar de volgende camping.

Een dagje zwemmen met Lucas en Ome Tom

Vandaag waren pappa en mamma beide een dagje vrij en daar moesten we natuurlijk wel even gebruik van maken. Mirthe was al vroeg wakker vandaag want we hadden haar beloofd om te gaan zwemmen. Nu zou het echter vandaag ook de laatste mooie dag zijn en dat wilde pappa niet zomaar voorbij laten gaan. Daarom besloten we om de ochtend nog wat thuis te rommelen in de tuin en daarna pas naar het zwembad in Bladel te gaan. In het Vennenbos is het normaal altijd erg druk maar we hoopten dat het nu wat rustiger is. Helaas, natuurlijk hebben wij en alle andere belgen natuurlijk vakantie. Daarnaast heeft Duitsland ook vakantie deze week. Kortom op de parkeerplaats stond het helemaal vol. Toen we aankwamen rond 13.00 uur waren Tom en Lucas al aan het spelen in de speeltuin vooraan bij de receptie. Die had er al zin om snel naar het zwembad te gaan en begon spontaan te rennen. In het zwembad was het toch wel wat minder druk dan op een gewone zondag. Natuurlijk konden Mirthe en Lucas niet wachten en die waren al onderweg naar de glijbanen. Daar waren ze niet meer weg te slaan. 't Is dat pappa, mamma en ome tom nog even buiten in het zonnetje in het water wilden liggen dat ze onder protest mee gingen, maar zij hadden eigenlijk niet meer nodig dan enkel die glijbanen. Na een kleine 1,5 uur in het water te hangen werd het tijd om iets te eten en te drinken. Na een ijsje bleef er maar van alles lekkers uit de grote tas van ome Tom komen. Lucas en Mirthe vonden dat wel gezellig en zaten gebroederlijk naast elkaar te smikkelen. Maar aan eten komt al snel een eind als de golven achter je heen en weer beginnen te gaan dus hoppakee daar gingen ze weer op pad. De pappa's en de mamma hebben weer genoten van hoe ze lekker kunnen spelen en het enthousiasme waarmee ze aan de slag gaan. Super leuk die pretbekken van de glijbanen af en ondertussen elkaar een beetje uitdagen wie achterstevoren of het hardst durft te gaan. Rond een uurtje of half 5 werd het tijd om aan te gaan kleden en richting huis te gaan. Natuurlijk duurde het niet lang of Mirthe viel in slaap in de auto.

Kadootjes, oren en wederom zwembad

Vandaag is de laatste dag op Kreta, Morgenvroeg worden we al om 8 uur opgehaald. Zo vroeg zijn we de hele vakantie nog niet op geweest. Daar de dokter ons verplicht heeft om vandaag nog terug te komen, zit het er niet meer in om met een auto rond te gaan rijden. Opzich wel jammer want we hebben nog niet zo heel veel gezien en Eefje en Mirthe zouden graag nog eens naar de Bergen hier op Kreta zijn gegaan. Jammer maar helaas. Kortom vandaag is een dag zoals velen zijn geweest. Op staan, ontbijten, en dan op naar het zwembad. Mirthe heeft al een aantal keer gezegd dat ze naar huis wil. De ene keer om naar Tante Anja te gaan en de andere keer weer om naar Doesje (pardoesje van de Efteling) te gaan. Ik denk dat die ook langzamerhand genoeg heeft van het zwembad. (vrees echter dat het opzetten van het zwembad thuis 1 van de eerste klusjes gaat worden als we terug zijn L) We gaan vandaag nog wat souveniertjes kopen voor onze buren die op Po gepast hebben. Dat doen we vanavond wel als we gaan eten. Om een uurtje of 13.15 staan Mirthe en pappa bij het kantoortje van de dokter. En wat denk je…. Hij is er niet …was zeker vergeten dat het zondag was vandaag….. Nou dan maken we alle kuren van de medicijnen thuis maar gewoon af en daarnaast gan we ook maar meteen naar de dokter in Belgie. Bij Mirthe slaan de medicijnen erg goed aan, maar pappa blijft van de ene lichting pillen naar de andere sukkelen. Als ik iets te lang wacht dan krijg ik weer pijn dus alles wat het doet is het onderdrukken, maar zeker niet oplossen. Nou als we dan toch bij het dokterskantoortje staan kunnen we wel direct iets lekkers kopen in het winkeltje er naast. Mirthe kiet een lekkere lollie en pappa neemt wat andere snoepjes mee. Mamma is een beetje verrast als we al zo snel met onze waterpistolen weer op haar staan te schieten. Dan nog maar lekker een beetje in het zwembad rommelen. Nu zowel Mirthe als pappa niet meer koppie onder mogen is de pret er een stuk minder op geworden. Geen stenen opduiken, op de rug zwemmen, wedstrijdjes onder water mee, maar gewoon rustig zwemmen en beheerst te water gaan. Rond een uutje of 17.00 gaan we terug naar de kamer. Tijd om de eerste spulletjes in te pakken. Terwijl Mirthe aan de aerosol zit, gaan pappa en mamma al aan de slag. Al snel zit de eerste koffer vol met kleding en de strandspullen worden ook vast in de andere koffer gestoken. Tijd om wat te gaan eten en op zoek te gaan naar souveniertjes. Omdat onze buurjongen bram pas nog een leuk kadootje heeft gehad nemen we nu wat meer mee voor ons buurmeisje Eva. Daarnaast ook een kleinigheidje voor André en Nadine welke ook druk zijn geweest met ons konijntje en de post de afgelopen 2 weken. We slagen in het 2e winkeltje wat we in gaan voor wat spulletjes en nu maar hopen dat ze het leuk vinden.
Daarna gaan we naar ons favoriete restaurantje, maar dat zit al helemaal vol met allemaal “Wij gaan los in Chersonissos”-jeugd. Dan maar naar onze 2e keus, daar hebben we ook heel lekker gegeten. En Mirthe vind het altijd leuk om de vissen te zien zwemmen. De pizza die ze had besteld ging er weer in een razend tempo in wat voor ons altijd een teken is dat het weer een stuk beter met haar gaat.
Rond half acht vertrekken we richting het hotel waar pappa vast de rekening betaald zodat we morgenvroeg snel weg kunnen. Daarna door naar de kamer waar Mirthe al snel in slaap valt. Dat biedt ons de mogelijkheid om de rest van de spullen in te pakken. Daarna nog even een rondje medicijnen innemen en dan is het slapen geblazen. Morgen gaan we naar huis en het is eigenlijk ook wel mooi geweest. Mirthe wil naar haar vriendjes en pappa wil naar de tandarts en de dokter om te laten onderzoeken wat hem die dikke wang geeft en die pijn in zijn oor.

Pfff de griekse prinses is in slaap gevallen

Zo dat was me weer een lekker dagje. Het hele gezin lag vanmorgen nog rustig te slapen toen de room mate er al stond om de bedden op te maken. En dacht je dan dat wij te lang lagen te slapen dan heb je het mis. Half negen in de ochtend….pfff dat was een vroegertje. Pappa in zijn beste grieks uitgelegd dat we nog lagen te slapen.Maar dat had ze vermoedelijk al wel gesnapt toen ze mijn gezicht zag en het gebrom op de achtergrond kon horen. Nou aangezien we nu toch wakker waren, gingen we er maar uit. Waren we een beetje op tijd aan het ontbijt. Het is hier ‘s contends wel een beetje vogelen wat we die kleine te eten geven. Nu snap ik al die gezinnen die met hagelslag en pindakaas op vakantie gaan. Hoe dan ook rond een uurtje of 10 had iedereen zijn buikje rond. Pappa wilde graag deze berichten op de blog zetten dus trokken we naar de receptie. Daar was immers een WIFI zone. Al snel kwamen we er achter dat die niet gratis was, zo’n 5 euro per uur. Dan moesten ze in Nederland maar wachten tot dat we terug zijn. Snel terug naar het huisje om de zwemspullen te halen.

Mirthe kon niet wachten met zwemmen. Dat we al 2 keer langs het zwembad waren gekomen deed het hele feest ook geen goed. Spullen in de tas en giddie up go, daar gingen we. Bandjes aan en Mirthe was al bijna in het water. Die bandjes die geven haar inmiddels een vals gevoel van veiligheid en mevrouwtje denkt dat ze wel kan zwemmen, stoere praatjes als gevolg. Vandaag was het mamma haar beurt om wat meer met kleine uk in de weer te zijn. Gisteren is pappa de hele dag aan het rommelen geweest en heeft mamma de handdoekdag gehad. Nu heeft pappa wat meer tijd op zijn bedje…. Maar tja degene die mij kennen die weten dat ik niet zo’n bedjes ligger ben.

Zeker niet de eerste dagen als je bijna na 5 minuten al rood bent verbrand. Pappa besloot om een paar waterpistolen in de supermarkt op het resort te gaan halen. Een flink succes want al na 10 minuten hadden meer ouders mijn voorbeeld gevolgd, zijnde het niet dat ik de enige pappa was met een pistool. Gevolg was dat ik door 3 van die kleine ukkies onder vuur werd genomen. Er werd hard gespeeld en rond gerend. Mirthe had voor het gemak haar bandjes maar even uit maar besloot wel het diepe zwembad in te springen om het waterpistool van pappa te ontwijken. Dat was natuurlijk koppie onder en niet meer boven! Pappa was er binnen 3 tellen achter gesprongen en trok een proestende Mirthe uit half diep water. Die was flink geschrokken, net als pappa en mamma overigens. Maar ik denk dat het voor iedereen een goede les was: Pappa en mamma laten Mirthe vanaf nu de hele dag met de bandjes aan lopen en Mirthe is er achter gekomen dat ze toch nog niet zo goed kon zwemmen dan ze zelf dacht.

Al snel werd het spel met de ‘schieters’ weer opgepakt en maakte Mirthe nieuwe vriendjes in het kinderbadje. Pablo en Diego kwamen zich spontaan aan mij voorstellen en toen ik de vraag stelde of hun mamma uit Spanje kwam kreeg ik de gouden tekst:” Nee hoor gewoon uit Waspik”. Nou er werd flink op los geschoten en het luchtbed wat nog in het kinderbadje lag deed dienst als schild. Natuurlijk was het weer dikke tranen toen pappa en mamma rond 16.30 uur tegen Mirthe zeiden dat we gingen douchen. Vandaag zouden we wat eerder terug gaan zodat mevrouwtje wat eerder kon gaan slapen. We hadden juist besloten om haar vanmiddag niet te laten slapen zodat we vanavond wat eerder tegen die slaapoogjes konden kijken.
En die slaapoogjes die kwamen eigenlijk al bij het diner. Pappa heeft na het hoofdgerecht maar snel de rekening gevraagd en Mirthe lag al bijna te slapen op het hoofd van mamma op de terugweg.

Om 19.15 uur ging voor Mirthe het licht uit. Welterusten kleine Mirthe. Pappa heeft weer van je genoten met je “schieter” en je coachende woorden als je weer niet terug wilde komen lopen:” Ja pappa, goed zo, pappie, kom maar deze kant op zwemmen! Goed zo pappie!” Om maar niet te spreken over het hartelijke applaus toen pappa met zijn waterpoloteam met 6-5 werd ingemaakt. J

Ook wij gingen los in Chersonissos

Daar we vanavond niet zon zin hadden in een 1 bords diner voor 70 euro gingen we na het douchen maar eens in het dorpje kijken.Het zou zo’n 10 minuten lopen zijn van ons hotel, maar in feite was je er eigenlijk al als je de receptie uit liep. Amper 500 meter en dan kwam je de eerste café’s al tegen. Als het aan pappa had gelegen dan hadden we meteen het eerste beste terras gepakt, maar mamma wist te vertellen dat er verderop nog veel meer waren. Toch maar even doorstopper en wat verderop kwamen we inderdaad in een nieuwe straat die helemaal vol zat met bars en restaurantjes. We kozen er 1 uit waar niet alleen jeugd in zat. Uiteindelijk was het goed eten. Pappa wat biertjes erbij, dien kwamen binnen vallen. Juist toen hij besloten had dat het genoeg was kwam de ober ook nog met meloen en een flesje rakie. Pappa was nog even in de veronderstelling dat het water was, maar nadat hij zijn neus er boven had gehouden was hij al snel geschrokken van de spiritus lucht. Nou hopakkee dan…. Los in chersonissos zou ik zo zeggen. De weg naar huis ging wat minder snel dan we dachten. We hadden de toeristische route genomen en dat was toch wat meer zoeken. Of zou het aan die raki liggen? Eenmaal terug in het huisje ging Mirthe maar niet slapen. Toen pappa en mamma eindelijk zelf gingen slapen deed mevrouwtje ook haar ogen dicht.

Zo dat was de eerste dag. Ik denk dat het ons hier wel gaat bevallen!!

Afgesproken is afgesproken:ijsjes!

Vandaag waren we redelijk laat ons bedje uit. Mede omdat we een redelijk onrustige nacht hadden gehad. Mirthe lag de hele nacht te draaien en de airco en de koelkast maken zoveel herrie dart ik daardoor zelf ook niet kon slapen. Toen we om 9 uur wakker werden moesten we dan ook op gan schieten om nog op tijd bij het ontbijt te zijn. Deze zit wel bij ons arrangement dus hopelijk niet zo’n eraring als gisterenavond….

Het was weer een goed gevuld buffet. Wat denk je van roerei met zalm? Verse croissants en veel vers fruit. Voor Mirthe gaan we op zoek naar pannekoeken. Na het eten regelen we wat handdoeken en reserveren we wat bedjes bij het zwembad. Iedereen is dat aan het doen en anders kunnen we straks nergens meer liggen.

Snel terug naar de kamer om de zwembroeken aan te doen en dan gaan we onze eerste duik maken. Mirthe is haar kleren al aan het uit trekken als ze het zwembad ver weg al weer ziet liggen. Die heeft er echt veel zin in.
Plons en ahaaa….. Wat is dat water koud. Snel er weer uit en even langzaam eraan wennen. Uiteindelijk wordt er flink geplonst en gesprongen. Mirthe wil er niet uit en pappa is zo’n beetje de hele verdere ochtend mee in het water. Dan wordt het tijd voor een broodje en dan gaan we slapen. Het duurt een poosje dat Mirthe in slaap valt, maar dan is het ook diep.

Na een klein uurje is mevrouw weer wakker en wordt ik aan mijn woord gehouden: tijd voor een ijsje.We gaan erug richting het zwembad en haen bij de supermarkt een ijsje. Tja en dan kom je in een dilema: ga ik voorhet itself ga ik voor het zwembad? Eerst snel het ijsje op eten en dan ren ik naar het zwembad. Ik vind mezelf al heel stoer moet Mirthe gedacht hebben toen ze er even zonder pappa en mamma in sprong….gelukkig zat pappa goed op te letten en was hij er direct bij…op zich niet erg want ze blijft goed driven inmiddels….maar het was wel tijd voor een standje nu.
Na 10 minuten is pappa maar weer gaan zwemmen met Mirthe en rnd een uurtje of 17.30 was het tijd om te gaan douchen.

Monster van Loch Eemhof ontmaskerd

Al jaren waren er geruchten van een vermeend zeemonster in het meer van Eemhof.
Vandaag is het een jonge ontdekkingsreiziger, mevrouw Sanna Maathuis, gelukt om het monster te ontmaskeren. Gewapend met een gezonde dosis zelfvertrouwen, zwom ze voorzien van een moeder richting het monster. Na een korte periode van onderzoek kwam ze erachter dat pappa verborgen was in het huis van het monster. Die maakte dapper gebruik van de mogelijkheid om incognito de meest spannende foto's te maken.
Het mysterie is opgehelderd! Mirthe heeft op een veilige afstand toegekeken, terwijl pappa deze ontmaskering in zijn geheel op de gevoelige plaat vereeuwigde.

En op de terugweg nog even een ijsje

Van zwemmen wordt je hongerig.Op de terugweg was het tijd voor een ijsje. Wat zijn kinderen toch heerlijk... Toen Mirthe een ijsje uit mocht zoeken werd er natuurlijk voor de Raket gekozen! Wat nou dikke chocolade magnum voor 2euro50, doe maar die raket voor 50 cent :-)

Zwemmen met oma Anneke

Vandaag waren we op bezoek bij oma Anneke. Was al weer een tijd geleden dat we daar waren geweest dus het idee was om in de ochtend een bakkie bij oma te doen en in de middag op de terugweg in het zwembad in eindhoven te springen. Toen we dat met oma bespraken kwam naar voren dat ze eigenlijk wel graag mee wilde..... hmmm dachten pappa en mamma.... oma durft toch niet te zwemmen! Maar daar was niets meer van te merken toen we zondagmiddag van het kinderbadje naar het diepere bad gingen verhuizen. Oma ging nog net niet van de glijbaan of kopje onder maar verder werd er flink gesparteld en gezwommen. Mirthe vond het zoals altijd weer helemaal super. En nu we gezien hebben dat er zo'n leuk zwembad in Weert is gaan we vast nog eens terug. Oma heeft inmiddels ook de smaak te pakken.

Cenote duiken dag 2

Na veel kletsen (en een massage afspraak) mocht pappa vandaag nog een keer gaan duiken. Eigenlijk tegen de afspraak in daar ik 4x zou gaan duiken (2x Oceaan en 2x Cenotes), maar het was zo super gaaf gisteren dat ik mijn geluk erop waagde.
Gevolg dat pappa vanmorgen om 9 uur weer in de ford pickup van Dario stapte om een duikje in Chac Mol te gaan maken. Dit waren wat diepere grotten dan die van gisteren en we zouden hier door een soort thermocline gaan waar het warme zoete water samen kwam met het koudere zilte water. Gevolg was dat het water leek te dansen en alles er uit zag alsof je een hete lucht trilling had. ALleen dan in het water. Gevolg is dat als je te dicht op je voorganger zwemt je helemaal niets meer ziet omdat die al het 'bibber'- water jouw kant op stuwt met zijn frogkicks. Hoe dan ook het was wederom een ongelooflijke ervaring. De lichtschakeringen, de grotten met stalagmieten/stalagtieten en de onderwater grond onder een boompartij die vol zat met rare spinnen en een vreemd soortige glimworm. En zeg nou eerlijk, de foto die je hier ziet, die komt uit de compact camera..... dat had je toch niet verwacht! Kortom, het kleine ding heeft zijn diensten bewezen :-)

Van de schuif af

Vandaag zijn we weer eens een keer gaan zwemmen in het zwembad van Landal Green Parcs in Bladel: het Vennenbos. Daar we geen andere verplichtingen hadden hebben we eerst lekker uitgeslapen en toen tijdens een bakkie koffie in de ochtend besloten dat we een plons gingen doen. Mirthe vind zwemmen helemaal te gek dus die had al snel haar bikini gevonden. Eenmaal aangekomen in het zwembad hadden we nog net een plekje in de buurt van het kkkerbadje en Mirthe kon zo geheel zelfstandig haar gang gaan in het water en op de glijbaan zoals jullie hier kunnen zien. Rond een uurtje of 17.00 zijn we richting huis gegaan, maar we kwamen niet verder dan Reussel want daar hebben we met zijn drietjes nog een hapje gegeten. Een lekkere zondag van dingen doen die we zelf verkozen hebben. Ook wel eens leuk om geen verplichtingen te hebben.