Over de schutting er mee!

Eindelijk is het dan zover! Na een paar weken de stratenmakers achter de broek aan zitten en kijken hoe we stukje bij beetje een kant en klaar terras kregen was het dan eindelijk zo ver. Het bubbelbad zou vanmorgen om 11 uur geleverd worden.
Via een goede vriend hadden we een kraan weten te huren van weer een goede vriend van hem, te weten 'den frankie' en die zou om 11 uur komen.  Echter door een vrijgezellenfeestje was hij niet op tijd en konden we hem ook niet even daarvoor bereiken om te zien of hij het toch niet vergeten was. Ofwel, de eerste 10 minuten waren best spannend want niemand wist of hij nu wel of niet nog ging komen.

"Geene stress" was de reactie van Geert en uiteindelijk om 10 over 11 stond d'n frankie daar met een hagelnieuwe vrachtwagen met een kraan er op. Snel werden de spanbanden onder het bad gebracht en voor ik het in de gaten had zag ik hem al over de bomen gaan.... althans dat leek even zo want uiteindelijk hadden we de banden iets te lang gelaten waardoor we onvoldoende ruimte hadden.
Dan maar even om die bomen heen zwieren. Dat zou vast nog een klusje worden dacht ik... maar uiteindelijk binnen 1 minuut waren we over het hek. Nog wat draaien boven de plaats waar we moesten staan en hopsakee.

Toen hij eenmaal op zijn plek stond kwam Eef nog met de vraag: Wie had er eigenlijk moeten betalen als dat ding naar beneden gekomen? Nou dat was een goede vraag. De leverancier laat de kraan aan ons over en wij regelen een kennis met een kraan die in zijn prive tijd komt .... moet er maar niet over nadenken wat dat voor een gesprek was geworden.

Uiteindelijk alles goed gekomen. De volgende morgen om 10 uur stond hij al lekker op 38 graden. En hebben we hem met zijn allen even "voor open verklaart"
Helaas hebben ze wel de verkeerde afdekhoes mee geleverd dus daar moeten we nog even 13 weken op wachten :-(

Kopstand

Vandaag kwam Mirthe thuis dat ze een nieuw kunstje had geleerd: Kopstand.
Dat werd gedaan met de jas onder het hoofd op de speelplaats. We kwamen niet eens de speelplaats op toen Eef en ik haar gingen halen. Het moest meteen voorgedaan worden.
Hop: Witte jas op de grond voor de muur, hoofd er op en daar ging mevrouw. De benen de lucht in. Dat haar jurk ondertussen op haar schouders hing en dat ze dus eigenlijk in haar onderbroek midden op de speelplaats stond deed er eigenlijk niet zo toe.

Eenmaal thuis moest het kunstje nog even vervolg krijgen op de plaats, en ook bij het naar bed gaan moest het nogmaals maar dan tegen de glazen douchedeur....

Kijk mij maar eens gaan!

 

Dat ik al een stuk groter ben geworden valt ook aan mijn kunsten op de trampoline af te leiden. Waar het een jaar terug nog best moeilijk was om een beetje hoogte te maken kom ik nu al snel boven het hek uit. Kunstjes op de trampoline zijn mij inmiddels ook niet meer vreemd.

Spelen met Fleur

Vandaag kwam je vriendinnetje Fleur bij ons spelen. Die kan sinds kort ook fietsen en daar pappa de voortuin vandaag eens onderhanden ging nemen was het dan ook fietstijd voor op de straat. Immers pappa kon nu een oogje in het zeil houden. Helaas moest er zo af en toe ook een keer van een fiets gevallen worden en kwamen de pleisters dan ook al snel te pas. Zowel voor Fleur als voor pappa die met zijn steekschop flink uithaalde naar achteren om aan te zetten, maar tegelijkertijd even de steen op de brievenbus niet zo kort achter zich verwachtte.

Helaas begon het in de middag ook al een beetje te regenen. Tijd om dan maar even wat te eten. Toen pappa binnen kwam zag hij 3 dames al enorm zitten smikkelen. Volgens mamma moest ik maar snel komen eten daar mijn stokbroodje anders zou verdwijnen in een van de buikjes van de kleine dames.

Rond 12.30 uur kwam de mamma van Fleur haar weer ophalen en toen kreeg ik extra hulp in de tuin. Alle potjes van de plantjes werden bij elkaar verzameld en opgeruimd.
Dat opruimen bleek achteraf heel iets anders te zijn: in de hele garage uitgestald!

Nou hoe dan ook pappa kon toch niet verder want er gingen toch weer meer plantjes in die paar vierkante meters dan gedacht. Einde van de middag dus maar weer naar Marechal.

Eindelijk…vandaag je kinderfeest – 5 jaar

Zo ... eindelijk was het dan vandaag zo ver: Je Kinderfeest. Al bijna een half jaar vroeg je ons wanneer jij jouw feest mocht geven. De laatste 2 weken hebben we je elke dag een kruisje op de kalender laten zetten zodat je een gevoel had wanneer het dan eindelijk zo ver was.

Al met al is het altijd wel spannend dus vanacht om 2.03 uur stond je dan ook al naast je bed met de gedachte dat je feest ging beginnen. Toen je uiteindelijk in de gaten kreeg dat wij het niet zo'n goed idee vonden midden in de nacht was het met een glaasje water weer tukken geblazen.

Het feest zou om 10.00 uur beginnen en we hadden 6 kindjes uitgenodigd om het feest mee te vieren. Helaas hadden we dit jaar wat pech want vlak voor 10 uur beldde Sydney af en na een uurtje moest ook Fleur toegeven aan de griep die ze eigenlijk al de hele week had gehad, maar ze wilde toch perse naar het feest.

Ondertussen hadden we gelukkig al lekker muffins versierd en gegeten en natuurlijk de kado's uitgepakt. Dat ging deze keer al een stuk gestructureerder dan vorig jaar door een spelletje waarin de jarige met ogen dicht in de kring ronddraait; hardop telt tot 7 en dan een kindje aanwijst met de tekst " ga jij mij een kadootje geven?"

De Disneyprinsessen waren dan ook goed vertegenwoordigd vandaag. Van een uitgebreide tekenset, tot en een deken, diverse knutselspulletjes en kralen om een mooi ketting te maken. Het kon allemaal niet op.

Dan moet er natuurlijk ook nog even gezongen worden, maar dat gaat toch al met veel meer volume dan vroeger. Als je dan al pijn aan je oren hebt dan komt dat toch stevig door. Zeker als pappa het lied nog eens een keer inzet om de handen wat harder op elkaar te krijgen. Dan moet je dus maar even je oren dichthouden.

Nou toen dat er eenmaal op zat was het tijd om de spelletjes te gaan spelen. Het eerste spel was ballonnen prikken waar vervolgens briefjes in zaten met de namen van de andere spelletjes. Allemaal bekende klassiekers zoals spijkerpoepen, koekhappen, snoepduiken zaten er tussen.

Gelukkig begon het zonnetje ook nog te schijnen zodat we ook wat dingen buiten konden doen.  Na het koekhappen werd de hele boel onrustig dus werd het tijd om de trampoline eens te bezoeken. 5 kinderen op de trampoline is echter wat veel van het goede. We besloten dan ook om de kinderen om de beurt op de trampoline te laten en ondertussen moesten de anderen de stopwatch spelen. Snel tot 20 tellen en dan mocht er gewisseld worden. Dat was natuurlijk dikke pret, hoe sneller je telt, des te sneller ben je weer aan de beurt.  

Natuurlijk was even flink opletten voor pappa en mamma want je net van de trampoline was kapot gegaan een tijdje terug toen het zo enorm had gewaaid op een zondag.

Ondertussen waren de hotdogs warm en was het tijd om een broodje hotdog te eten. Dat was wat jij had uitgekozen om te eten op je feestje. Dat vonden de anderen niet erg, maar of er nou echt een broodje bij moest…, de meesten snaaiden de worstjes er tussen uit en lieten de broodjes liggen.

Daarna werd er nog met de barbies gespeeld en langzamerhand kwamen de eerste pappa’s en mamma’s al weer kindjes op halen.

Toen het feest eenmaal voorbij was, gingen pappa en mamma even rustig een kopje thee drinken. De boel was al weer opgeruimd en we moesten vanmiddag nog op pad om oordoppen te kopen voor het zwembad. Immers als je 5 bent dan mag je ook op school mee gaan zwemmen. En tja wij willen niet wekelijks bij de dokter met ooronsteking zitten. Terwijl wij rustig aan de thee zaten kwam bij jou ook de rust terug en werden de Disney princes kleurpotloden gepakt. Lekker even genieten van tijd met pappa en mamma.

Skippyballen

2 baby's geboren op de trampoline

Vandaag kwam Hanne bij Mirthe spelen. Die had gisteren een programma gezien op televisie waarbij een mamma een baby kreeg. Gevolg was dat ik vandaag plotsklaps 2 'madammen' met een bal onder hun tshirt lopen. Even later waren ze bij elkaar de bevalling aan het inleiden op de trampoline. De ballen werden geboren en even later liepen ze al weer rond met hun baby's (die inmiddels bestonden uit babypoppen) in een wagen. Van de skelter werd een auto gemaakt, de kassa stond buiten want ze moesten natuurlijk ook naar de winkel om 'pamperkes' te halen (spreek uit op zijn belgisch dus p'a'mper ipv p'e'mper). Dat ging zo de hele middag door. Dat het nog geen echte goede moeders waren bleek rond half 5 toen er opgeruimd moest worden gaven de 'madammen' geen thuis.

Rode mutsje kwijt-incognito tuinkabouter

Vandaag is er een kleine kabout gesignaleerd in de Agnetendal. Ze gaat schuil onder de naam kabout Plons. Deze tuinkabouter had zich vermomd als klein meisje maar kon haar ware aard niet onderdrukken. Toen de man des huizes de tuinslag ter handen nam om de plantjes te besproeien kwam de ware aard van de tuinkabouter te voorschijn. Deze nam de tuinslang direct van de pappa over, begon er op los te sproeien en professioneel te nevelen van boven naar beneden. De klassieke klompen werden omgeruild voor moderne versie Croqs, de rode muts voor 2 staarten en de tuinbroek voor een legging, maar nog was deze kabouter herkenbaar aan zijn typische gedrag. Na ongeveer een uur was de tuinkabouter verdwenen en is die avond niet meer weergezien.

Danielle Jarig

Vandaag was het de verjaardag van Tante Danielle. Iedereen dus in de auto naar belgisch Limburg. Toen we daar aankwamen waren we helaas een beetje te laat omdat pappa nog wat spullen in de mountainbike winkel daar wilde kopen. En tja... op zondag duurt het daar altijd wat langer bij de kassa dan gedacht. Kortom de 10 minuutjes die we al te laat waren liepen enorm uit. Toen we aankwamen stond opa al op ons te wachten.... en daar kon je niet om heen. Hij had zich een nieuw T-shirt aangemeten.....
Maar eenmaal bij Tom was het direct gezellig. Het was enorm lekker weer en we konden dus allemaal in de (dieren)tuin van Tom. 2 Honden, 1 kat, koeien op de achtergrond en omgeven door paarden. Het was een paradijs voor jou. Je had het dan ook al snel naar de zin. Samen wandelen met Lucas en Sanne, dat was toch wel dolle pret. Jammer dat de één veel sneller loopt dan de ander en jij daar dan tussen in zit. Daar had je nog een beetje moeite mee.
Nadat we met zijn allen lekker Vlaai hadden gegeten gingen we naar Speelland in Weert. Een grote indoor speeltuin waar jullie lekker konden ravotten en de pappa's ook een excuus hadden om weer kind te zijn. Dolle pret op de glijbanen en in de ballenbak.

The Three M's

Vandaag was het stel weer compleet. Hans en Marlou kwamen op visite en die hadden natuurlijk Manoukje en Maerle bij zich. Bij binnenkomst kreeg Marnik nog wat aandacht van Mirthe, maar als snel was het driemanschap van gillende en gierende meiden gevormd. Beste lekker, want Marnikje viel al redelijk snel in slaap en zodoende konden pappa en mamma lekker bij kletsen met de pappa en mamma van Manouk en Maerle. Ondertussen werd er een grote tent gebouwd. Toen die in elkaar zakten kregen jullie een nieuw idee. Immers met die doeken op jullie hoofdjes waren jullie net spookjes. Iedereen moest natuurlijk een eigen doek en plotsklaps zaten alle pappa's tussen de spookjes. Boeh, Boeh ,Boeh hoorden we aan alle kanten. De spookjes vergaten echter ook wel eens om onder hun lakentjes te kijken met als gevolg dat er bijna 1 in de rozen belandde en een andere probeerde dwars door een heg te lopen. Maar gelachen hebben we wel.

"He pap kijk eens wat ik kan"

"He pap kijk eens wat ik kan", daarmee zat je vanavond in mijn auto voordat ik het in de gaten had. Terwijl ik de motor van de auto nog moest uitzetten kwam jij al aanrennen en werd de deur opengetrokken. Hoppakee, daar zat je.... op mijn schoot met het stuur in handen. Je keek me vragend aan alsof je even met de auto mocht rijden.... toch maar niet. "Pap kom eens mee, kijk eens wat ik kan!" Geen idee waar het over ging, maar ik liep achter je aan. Onderweg kwamen we mamma ook tegen en die moest natuurlijk ook eerst een dikke kus. Ondertussen werd het me duidelijk wat je kon want mamma had het al op de foto. Het 'hangeren' aan de ringen bij de schommel had zich inmiddels ontwikkeld tot een 'salto' achterover. Ofwel, je rolde door je armen, maar dan moest je los laten. Hoe dan ook, het was nog niet helemaal klaar, maar man ó man wat was je trots vandaag! Ik heb weer van je genoten!

Terwijl pappa het eten in de magnetron deed kwam je gezellig aanschuiven om nog een boterham mee te eten. En dat terwijl je al uitgebreid warm had gegeten. De groei zit er goed in!

Ik krijg maar geen genoeg van die schommel

Lekker spelen

Nu Mirthe elke dag rond 15.40 uur thuis is, is het een stuk relaxter voor Mamma en voor Mirthe. Er kan gezond gekookt worden en ondertussen is het dan speeltijd voor de kleine prinses. Het huisje achter in de tuin is van boven het hek te zien, dus de kindjes in de buurt zien vaak al snel ofdat Mirthe buiten aan het spelen is.
Gevolg dat we snel visite hebben en dat het een dolle boel is in de zandbak, op de schommel en rond de trampoline.

Mirthe wordt aan alle kanten geknuffeld door haar vriende Lode die je hier op de foto ziet. En tja... Lode die moet er maar niets van hebben al die aandacht van de meisjes :-) Daar wordt hij toch wel een beetje verlegen van.

Eindelijk goed weer en geen afspraken

Zo vandaag moest het gebeuren. Grote stappen vlug thuis was het thema. Maar daar kwam helaas weer weinig van terecht. Mirthe ging gisteren weer met 38,7 graden koorts naar bed en vanmorgen om 6.30 uur meldde ze zich al. Voor Mirthe is dat abnormaal vroeg. Kortom, de dag begon al anders dan gepland.

Hoe dan ook na wat gedreutel rond het ontbijt en wat gehang rond de TV met Samson en Gert, ging ze rond 10.15 uur opnieuw slapen. Nu was het tijd om buiten te gaan beginnen. Snel werden alle materialen bij elkaar gesprokkeld en de boor weer in het stopcontact gestoken. Het vloertjes van het huisje moest afgemaakt worden, de hekjes er om heen, het dak gestart en uiteindelijk ook de boel in het cement storten.
Mirthe lag ondertussen lekker te slapen en rond een uurtje of 13 hebben we haar gewekt. Toen ze beneden kwam ging het al weer een stuk beter en buiten was het inmiddels ook een lekkere temperatuur. Dus had ik er in 1 keer 2 'hulpjes' bij.

Er werd gestaag verder gewerkt en rond een uurtje of 17.00 was het grootste werk toch wel gedaan. De glijbaan erop, de handvatten erop, beton gestort en de dakconstructie zat. Wellicht staat hij een beetje te dicht tegen de schutting, maar tja daar woont op dit moment toch niemand.

Nu even wat eten, daarna opruimen en dan nog even het kinderstoeltje op Eef haar fiets monteren en haar standaard vervangen. Om 19.15 was het mooi geweest en kroop ik na een biertje op het terras onder de douche. Mirthe lag inmiddels vanaf 18.15 uur lekker te slapen. Tijd dus om de website even te aktualiseren.

De opvolgers van BZN zijn bekend...

Vandaag gingen we met Opa Frans en Oma Corrie op visite bij Ome Emiel en Saskia. Na een fikse vertraging rond antwerpen en net niet genoeg tijd om de goede fiets stoel uit te zoeken bij de Decathlon kwamen we ruim een uur te laat aan...

Net achter Steenbergen in een klein dorpje, hoe kan het ook anders: de dorpsstraat. De kinderen van Saskia waren beide jarig (of deze week jarig) dus werd het samen gevierd. En 2 kleine mannen van deze leeftijd (3 en 6)staat natuurlijk garant voor een hoop lol. Natuurlijk werd er gevoetbald, maar toen tegen het einde van de dag de puf er een beetje uit was, kwamen de muziek instrumenten tevoorschijn.

Terwijl Mirthe los ging op het drumstel stond Thijs te dansen en te springen, ondertusen naar zichzelf kijkend in de ramen van de keukendeur. Ome Emiel deed er nog een schepje boven op en ging voorop om de fanfare in goede banen te lijden. De buren zullen het ook op prijs gesteld hebben :-)

Voor degene die liever bewegend beeld zien (wees gewaarschuwd....) klik dan hier. (kiezen bestand openen en dan zal hij vragen naar Quicktime. Heb je dat programma nog niet... dan kun het hier downloaden.

Van klein naar groot

Mirthe vond het genoeg, de kleine fiets werd vandaag omgeruild voor de grote fiets. Het heeft een tijdje geduurd en pappa en mamma hebben al vaak aangedrongen om het eens te proberen. Maar zo zie je maar weer, ze bepaald zelf wanneer het zover is.
Vandaag dus!

De oude driewieler die we ooit eens van André en Nadine hadden gekregen werd aan de kant geschoven en de fiets met het vlaggetje moest uit de schuur. Het is nog wel even wennen want met die zijwieltjes moet je natuurlijk wel midden op het pad blijven. Anders happen ze links in het gras of rechts in het zand en val je dientengevolgen ook die kant op. Kortom de buurt zal ook vast gehoord hebben dat Mirthe aan het fietsen is geslagen met de nodige aanverwante huilbuien.

Maar pappa en mamma waren natuurlijk super trots dat de kleine dame nu echt op de trappers duwen kon, ipv halfbakken fietsen/lopen.