Dagje Duisburgse zoo met familie Kolsteren

Vannacht had Milan bij ons gelogeerd en we zouden vandaag iets leuks ondernemen. Wat zou het worden want we konden pas rond half 11 weg. Mirthe moest immers nog naar zwemles. Daar waren we vandaag nu eens ruim op tijd. Het heeft namelijk zijn voordelen als Milan komt slapen. Die is net zo vroeg wakker als zijn vader. Jurgen houdt er in het weekend ook altijd een vroeg ritme op na. Kortom rond 5.35 uur hoorde we de kleine baas al over de gang. Toch maar even terug.... vervolgens was het 7 uur en waren we allemaal wakker. Nog een beetje kletsen in bed en daarna aan de slag. Bij het ontbijt was het wedstrijdje wie de meeste broodjes op kon.

Daarna samen naar het zwembad en dan kon pappa nog wat belastingbriefjes in vullen. Moest ook nog even gebeuren. Rond 10 uur was iedereen weer thuis.

Uiteindelijk besloten we om naar de Zoo in Duisburg te gaan. De A67 op, gas geven en met een klein uurtje stonden we voor de deur. Daar we dus eigenlijk enkel de middag hadden was het een beetje gas geven. Zeker als we het dolfinarium nog wilden bezoeken om 16.00 uur. Alle kindjes hebben fantastisch goed gestapt, dus werd het ook tijd voor ijsje. Vlak voor we naar huis gingen moesten we nog even schminken. Resultaat: Bo werd een papagaai, Milan een vuurspuwende draak en Mirthe natuurlijk een dolfijn. Helaas vielen de snoetjes al snel in slaap op de weg naar huis en zitten dus nu alle kinderstoeltjes onder de schmink.

Catch me!

 

Vandaag waren we een dagje in Planckendael in Mechelen. Pappa de hele dag met de camera rond gelopen om de jonge leeuwtjes, aapjes en het sneeuwluipaard te fotograferen. Bij thuiskomst was dit toch wel de leukste foto.

Dagje Blijdorp met Milan

 

Dagje Gaia Park in Kerkrade

<klik op de foto voor een betere kwaliteit/grote versie>

Vandaag was het Boeters familiedag. De bestemming was het Gaia Park in Landgraaf / Kerkrade. Kortom om 8 uur ging het wekkertje vandaag en voor ik het wist had pappa al een springende dame naast zijn bed staan, aangekleed en wel....
Ofwel het kan dus wel snel! Het hangt er alleen van af wat de belofte is voor die dag. Goed snel eruit en broodjes smeren. Valt niet mee om chocoladepasta uit de pot op een vers broodje te krijgen.

Om de een of andere reden ging het vandaag voorspoedig en waren we nu eens een keer 20 minuten te vroeg. Eerst dus nog maar een bakkie koffie gedaan.
Rond half 11 kwam al het volk binnen druppelen.

Toen kwam Sanne haar nieuwe T shirt showen: "Binnenkort ben ik niet meer in mijn eendje" (waar het eendje een plaatje van een badeendje was)
Kortom, ome Michiel en Tante Anja krijgen er een klein ukkie bij in Januari. Dikke proficiat!

Daarna op naar het restaurant. Ome tom en lucas zouden wat later komen, dus wij gingen vast het park naar binnen en een bakkie koffie doen. Al snel na de koffie waren we compleet en kon de trip beginnen. De dames hadden er zin en er werd flink van links naar rechts gerend met Lucas in de slipstream van de gillende keukenmeiden.


Na wat kleine dingen gingen we snel door naar de roofvogelshow. Voor ome Michiel en pappa is dat altijd een feest omdat ze daar lekker op weg kunnen klikken met de fotokamera's. (Het valt wel op dat het aantal telelenzen de afgelopen jaren behoorlijk is toegenomen op dit soort 'evenementjes'.)Dat gebeurde dan ook. Hierbij in elk geval 1 van de mooiste foto's van de show. Hier krijgen we geen genoeg van.

Snel verder want een stukje verder op zou over 5 minuten het voederen van de cheeta's beginnen. Ook daar moest natuurlijk een goed plekje gevonden worden. Mirthe vond het allemaal wel spannend:"Waar blijven die poezen nou?" Maar tja, 3 kleine ukkies die 10 minuten moeten wachten en naar een leeg grasveld kijken is een mooie opgave. Hoe dan ook, daar kwamen de cheeta's aan en al snel vlogen de stukken vlees door de lucht. Ze hadden het vlees sneller te pakken dan mijn ogen het stuk konden volgen.... tja... niet voor niets de snelste land dieren.

Lekker kippetje...

Op de een of andere manier staan de laatste dagen in het teken van kippen. Hadden we vorige week nog de vrijgezellenavond van Emiel en Saskia in kippenpakken. Waren we vandaag weer op weg naar oma Tilly.

Die had namelijk de kuikentjes binnen gekregen en opa had een kapotte pc. Daar de komende weekenden helemaal vol zitten met allerlei activiteiten was het vandaag of anders pas in augustus.

Kortom, rond 11 uur sprongen we in de auto op weg naar Neer.

Toen Mirthe daar aankwam was er geen houden aan en als eerste moest ze natuurlijk de kuikentjes zien. Was ze in eerste instantie nog een beetje afwachtend, na een poosje gingen ze al met zijn 2-en op haar schoot zitten.

Ondertussen was pappa begonnen op de pc van opa. Maar dat was niet zo zeer een moeilijke klus, maar meer een 'time-consuming' klusje. De pc van opa heeft namelijk nog maar 512 mb geheugen en dat is niet echt meer van deze tijd. Toen pappa het probleem met de email had opgelost (outlook express had de verbinding al gesloten, terwijl Norton de uitgaande mail nog aan het controleren was) heeft pappa dan ook direct bij Alternate een 2 tal nieuwe geheugens besteld voor opa. Zo dat vaderdag kado is vast geregeld! En als die computer straks 4 Gb geheugen heeft, dan weet opa niet wat hij ziet!

Nachtje bij oma Anneke slapen

Het thema van het weekend was logeren. Eerst een nachtje bij oma Corrie en opa Frans en vanuit daar eigenlijk direct door naar Oma Anneke. Jij had namelijk vandaag een 'studie'-dag op school. Kortom de leraren pakken een extra dagje vrij en als ouders moet je het maar weer geregeld krijgen. Gelukkig had oma al een logé en was het niet zo'n probleem om Mirthe toe te voegen aan het geheel. Immers die andere logé ging lekker slapen in zijn mandje en Mirthe zou het vermoedelijk ook wel gezellig vinden om te spelen met de andere bezoeker: het hondje Abbey.

In het begin moest je wat wennen aan die kleine druktesmaker die er nu opeens bij oma rond liep, maar je vond het steeds leuker worden. Terwijl pappa en mamma vandaag in de weer waren wilde jij maar 1 ding en dat was met het hondje wandelen.

Hier sta je fier te kijken.

Gezellig hé?

Terwijl tante Danielle het paard even liet rennen gingen onze ukkies lekker even zitten kijken. Best spannend zo'n groot paard. Pappa en mamma dachten eerst dat het een kleine pony was, maar het beeld wat wij bij een ponny hebben is dat van een Shetland, maar er zijn nog zo veel andere soorten. Deze was dus iets groter. Gezien het vurige karakter hebben we maar even gewacht met onze kleine dame er op te zetten.

Juhuuu paardje

Vandaag waren we bij Igor en Nausikaa, die hadden we al bijna 2 jaar niet gezien dus het werd nodig tijd om weer eens van de gezelligheid te gaan proeven in Bergen op Zoom. Vanacht om half 3 nog een smsje verstuurd (nadat ik van het feest van de buren thuis kwam stond Naus op het antwoordapparaat)dat we rond 11 uur daar waren. Nou dat ging net niet helemaal goed... zelfs met TomTom wist pappa 3 x verkeerd te rijden op het zandpad naar de Manege toe. Maar goed, rond 11.30 uur waren we er dan toch.

Igor en Naus stonden al te wachten en het was eerst tijd voor een fristi en een bakkie koffie voor de grote mensen. Daarna gingen we de stal in om bij de paarden kijken en uiteindelijk bij 'Rocks' het paard van Nausikaa te stoppen. Die mocht zijn stal uit, lekker appeltje eten en daarna werd hij afgeborsteld. Nu nog het zadel er op en het feest kon beginnen. Best spannend....

Bij tante danielle vond je een jaar geleden het grote paard nog eng, maar nu durfde je al een stuk dichter bij te komen. Aaien was er nog niet bij, maar wegduiken onder pappa zijn jas was nu ook niet meer nodig. Jammer dat we niet op een kleine ponny konen voor jou, immers de eigenaar daarvan wil niet dat je zomaar zijn of haar paard uit de stal pakt. Toch maar even op de kermis de volgende keer.

Nausikaa vond natuurlijk dat pappa en mamma ook op Rocks moesten rijden. Er was geen ontkomen aan. Pappa ging eerst rustig aan, daarna in draft en ook nog in gallop. Dat doet wel pijn op bepaalde plaatsen bij pappa's. Mamma heeft het niet zo op paarden maar ook die moest een stukje rijden.

Daarna ging pappa nog een keer, deze keer ging het al beter met draven en galloperen. Eigenlijk was het best leuk als je het ritme goed te pakken hebt. En rond 14.00 uur werd Rocks terug gezet in zijn stal. Eerst nog even lekker in het zand rollen en daarna mocht hij terug.

Nu hadden we allemaal toch wel erg honger. Op naar een gezellig bosrestaurantje, 't Appeltje, met een grote speeltuin erbij.

Daar nog lekker wat gegeten en zitten borrelen en rond 16.00 uur moesten we naar oma Anneke. Nu was het tijd om uit logeren te gaan voor jou. Dinsdag haalt mamma je weer op. Immers heb jij nu lekker vakantie!!!

Handschoenen aan voor de kiwi?

Tja...je zult vast denken wat is dit nu voor titel. Nou het zit als volgt.... Vandaag waren opa Gerard en oma Tilly terug uit Nieuw Zeeland (heheh eindelijk!)en die hadden voor Mirthe een pluche Kiwi mee genomen. Toen Mirthe dan ook thuis kwam vanavond kreeg pappa die als eerste onder ogen, waarop direct een knipperende coca cola beker te voorschijn kwam. Terwijl mamma eten aan het koken was, kwam Mirthe vertellen dat ze de handschoenen aan moest. Geen idee waarom, en het mochten niet de stoffen handschoenen zijn, maar moesten de leren zijn van pappa of mamma. Pappa schonk er niet veel aandacht aan, maar toen ik even later ging vragen of ze kwam eten, toen viel het in 1 keer bij eef en mij op zijn plaats. Enkele weken terug had ze de vogelaars met de roofvogels bezig gezien. Daar werden 5 toeschouwers uit het publiek gehaald en die moesten allemaal een leren handschoen aan.... je snapt het dus al.... mevrouw stond met de pluche Kiwi te vogelen. Hij moest met zijn poten in haar handschoen en hij mocht eten. Nou je zult snappen dat wij het bijna in onze broek deden hoe serieus ze daar mee bezig was en het laat zien dat zo'n kleine uk toch stiekem goed oplet. Helaas heb ik er geen foto of video van maar het was een mooi moment vandaag! Wel wat video van het echte moment in de Oliemeulen enkele weken terug....

Samen naar de Zoo in Duisburg

Vandaag hadden we afgesproken om samen met Anja, Michiel en Sanne een dagje naar de Zoo in Dusseldorf te gaan. Zij waren er een weekje of 2 terug nog geweest en dat was erg goed bevallen. Kortom, vandaag nog eens terug. Om 09.15 uur zaten we al in de auto, wat voor ons op een zondag best vroeg is. Rond half 11 waren we er, en aangezien Anja en Michiel iets later waren, gingen we vast naar binnen. Kaartje kopen, inclusief toegang voor het dolfinarium en dan maar eens op zoek naar de toiletten. Eenmaal binnen was het al een gezellig drukke boel. Vraag me of hoe het hier gaat als het echt hoogseizoen is daar het nu voor zo'n zondag al erg druk was.
Al snel waren Anja en Michiel er ook en kon het feest beginnen.


Het was een flinke wandeling, maar op het eind van de linkerhelft was een speeltuin. Daar hebben we wat boterhammen gegeten en ging pappa met jou even in de auto's. Dat was natuurlijk dikke pret, zeker omdat pappa er als een soort van lifter half aan moest hangen om ervoor te zorgen dat er toch iemand met zijn voet op het gaspedaal zat.

Spelen met Albert

Po heeft een nieuwe Villa

Vandaag zijn we wat buiten in de weer geweest en toen we bij Po kwamen viel het ons op dat al het zaagsel er onder lag. Kortom, de buitenkooi van Po heeft wel zijn langste tijd gehad en het werd tijd om hem eens in het zonnetje te zetten. Zeker omdat we dat op dierendag vergeten waren. Aangezien pappa in de ochtend wat boodschappen vergeten was te halen, gingen we terug naar Reusel. Op de terugweg komen we dan langs de dierenwinkel. Daar hebben we voor Po een nieuwe Villa uitgezocht. Nieuwe voederbak, nieuwe drinkfles, broodje om aan te knagen en een huisje om in te verstoppen. En dat was nodig, want toen Po zijn nieuwe huis had betrokken gingen er gelijk 6 kinderhandjes de kooi in. Lode, Hanne en Mirthe moesten natuurlijk even met Po spelen. Po daarentegen vond dat niet zo'n succes. Die Housewarming die had hij wat later gepland.

Zoek nummer 3

Toen we dan uiteindelijk in het treintje zaten, trok hij ons snel de berg op en de bossen in. We zouden diverse dieren zien: Wilde zwijnen, herten, wolven en vossen.
Die laatste zaten natuurlijk in een kooi. Maar de wilde zwijnen en de herten liepen vrij rond. Best leuk, maar het natuurlijke is er toch een beetje af als ze inmiddels op het pad staan te wachten op de volgende lading toeristen die er weer in getuimd is om voor 1 euro voederpallets te kopen voor de dieren. Ze kennen het kunstje inmiddels: komt het busje eraan, ga dan aan de zijkant staan.

Redelijk tegen het einde van de rit kwamen we deze hertjes tegen. Pappa dacht er 2 te fotograferen, maar toen hij deze tekst zat te typen zag hij plotsklaps een 3e op de foto.

Samen op de schommel

Vandaag waren we een dagje in de dierentuin van Assen.

Was een stuk groter dan we dachten, daar we eigenlijk enkel even gingen om de tijd te doden in de ochtend.

Deze foto is gemaakt toen Mirthe, Sanne, Ome Michiel en Pappa samen op de prehistorische schommel zaten in het Dino Bos. De dames vonden het helemaal te gek en hadden ook al snel nieuwe vriendjes gemaakt toen pappe en ome michiel plaats gingen maken voor andere kindjes die ook op de schommel wilden.

Mirthe heeft er weer een vriendinnetje bij ! "Weetiknie"

Vanavond waren we bij de Hornbach om even wat spullen te kopen voor de 2e douche in de garage. Een kraan, douchestang en wat andere materialen. Daar het duikseizoen al weer begint te kriebelen willen we daar toch wel binnen een paar weken aan beginnen.

We hadden Mirthe beloofd dat ze een kadootje kreeg, maar natuurlijk niet wat.....

toen we langs de konijntjes kwamen was het wel duidelijk. Ze mocht er 1 uitzoeken. En dat ging natuurlijk met complete willekeur. Degene die in het midden zat was uiteindelijk het "haasje". Hij mocht een half uur in een klein doosje mee terug waarin hij amper kon bewegen, om vervolgens op een handdoek te werden gezet en bijna doodgeknepen.

Hoe dan ook Mirthe vond het geweldig. En op de vraag wat de naam van het konijntje zou zijn krijgen we steevast terug: "Weetiknie". Nu vinden we dat een beetje rare naam dus daar gaan we het nog eens met haar over hebben. Ik zet in elk geval een enquete open op de site hoe ze moet heten.

Ps heb je zelf nog een leuke naam, mail die dan even naar ons toe!

Haaien Aaien

Vandaag zijn we met Hans en Marlou naar het Dolfinarium in Harderwijk gegaan. Pappa had inmiddels zoveel airmiles dat het tijd werd dat er iets leuks mee gedaan werd.
Kortom om 8.30 uur verzamelen en hup we go. De 2 bussen reden achter elkaar aan richting harderwijk en net iets na 10 uur waren we op de plaats van bestemming. Eerst maar eens een kop koffie met een appelpunt en daarna snel naar de Dolfijnenshow. Die moesten we natuurlijk als eerste zien.
Mirthe vond het helemaal te gek: "Plons" riep ze elke keer en de kleine dames stonden met zijn allen te springen en te dansen op de tribunes.

Slapen was er vanmiddag niet bij, het was allemaal veel te spannend, onderwater naar de dolfijnen kijken, lachen om de snor van de walrus, natgespetterd worden door de zeehonden en kijken hoe de dolfijnen overal overheen sprongen.
De laatste keer in het dolfinarium was al weer een poos geleden, en het was zeker de moeite waard. Er is een hoop bij gekomen en je kunt er inmiddels een dagje rondlopen en je geen minuut vervelen.

Pappa had nog wel wat langer 'onderwater' willen blijven zitten, maar we moesten op huis aan. We waren Harderwijk nog niet uit en Mirthe was al in dromenland! Bij thuiskomst bleek alleen dat alle foto's op het kleine fototoestel verdwenen waren..... kortom snel met een herstelprogramma aan de slag maar heb helaas niet alles kunnen redden. Tijd voor een andere want dit is niet leuk :-(