Op naar Nieuw Zeeland

Vandaag was het zover! Opa Gerard en Oma Tilly gingen op familiebezoek en vakantie in Nieuw Zeeland. Ome Tom zou ze naar ons brengen vanuit Neer en daarna zou pappa ze naar Schiphol brengen. Omdat het nu uiteindelijk op een zondag was dat ze zouden vliegen, gingen de mamma's en de kindjes ook mee. Kortom, rond een uurtje of 14.00 waren niet alleen opa & oma, maar ook tom, danielle en lucas bij ons. Eerst samen nog gezellig een kop warme choco gedronken om daarna afscheid te nemen. Mamma, Pappa en jij gingen samen met Opa Gerard en Oma Tilly verder op weg naar Schiphol. Onderweg was het al dikke pret, maar op Schiphol vond je de loopbanden helemaal te gek. Nog even snel een frietje gegeten bij de Burger King en toen door naar de douna. Toen opa en oma eenmaal door de douna waren, na wat ferme knuffels van Mirthe en Mamma, zijn we nog even boven op het Panorama terras gaan kijken naar de vliegtuigen. Helaas was die gesloten. Maar niet getreurd, direct ernaast kon jij je nog even uitleven in de speeltuin. Pappa en mamma nog een thee gedronken en rond 19.30 uur zaten we weer in de auto naar het zuiden. Rond Amstelveen viel je moe, maar voldaan in slaap. Het was weer een leuke dag vandaag.

Papa en mamma waren even lekker in Frankrijk

Dit weekend trekken je pappa en mamma er even lekker met zijn 2tjes op uit.
Ze gaan met de buren naar Frankrijk. Vrijdagochtend vliegen we vroeg weg en maandagochtend vliegen we weer terug op Eindhoven airport. Lekker uit eten, genieten van het zwembad bij het vakantiehuis, met een cabrio rond rijden. Het kan allemaal niet op. Ondertussen ga jij leuke dingen doen bij oma Anneke.

Op de terugweg!

Vandaag gaat om 6.45 uur de wekker van pappa zijn telefoon en 5 minuten later ook nog de wakeup call van de receptie. Mirthe slaapt er lekker door heen zodat wij eerst ons zelf kunnen doen. Dan Mirthe aan kleden en die is nog in diepe slaap. We gaan redelijk snel vooruit en het wordt tijd om de receptie te bellen om de golf car te sturen om de koffers op te halen. Rond 7.40 uur zijn we bij de receptie dus we moeten op schieten bij het ontbijt. Precies om 8 uur zijn we bij de receptie terug en daar staat de reisleiding en de bus al op ons te wachten. Wat denk je me daar van…voor het eerst in alle reizen die we ooit gemaakt hebben zijn ze daadwerkelijk op tijd. We laden snel de koffers in en giddie up go daar gaan we.
Mirthe heeft het naar haar zin in de bus en na zo’n 25 minuten zijn we op de luchthaven van Heraklion. Daar we als laatste het busje zijn ingegaan, hebben we als eerste de koffers en zijn we snel aan de beurt bij de gates. Dat is veel geluk omdat binnen 10 minuten er een enorme rij staat. We zijn dus ook snel door de douane en kunnen op ons gemak wachten tot de boarding begint. We vertrekken iets later dan bedoeld, eerst naar Rotterdam en dan nog een half uurtje door naar Eindhoven.
Mirthe heeft wat minder goede zin in het vliegtuig dan op de heenweg en we hebben one handen er dan ook vol aan om haar in haar stoel te houden. De liga’s zijn al snel op en de broodjes van de stewardesses komen ook wat te laat om haar honger te stillen..

Pfff de griekse prinses is in slaap gevallen

Zo dat was me weer een lekker dagje. Het hele gezin lag vanmorgen nog rustig te slapen toen de room mate er al stond om de bedden op te maken. En dacht je dan dat wij te lang lagen te slapen dan heb je het mis. Half negen in de ochtend….pfff dat was een vroegertje. Pappa in zijn beste grieks uitgelegd dat we nog lagen te slapen.Maar dat had ze vermoedelijk al wel gesnapt toen ze mijn gezicht zag en het gebrom op de achtergrond kon horen. Nou aangezien we nu toch wakker waren, gingen we er maar uit. Waren we een beetje op tijd aan het ontbijt. Het is hier ‘s contends wel een beetje vogelen wat we die kleine te eten geven. Nu snap ik al die gezinnen die met hagelslag en pindakaas op vakantie gaan. Hoe dan ook rond een uurtje of 10 had iedereen zijn buikje rond. Pappa wilde graag deze berichten op de blog zetten dus trokken we naar de receptie. Daar was immers een WIFI zone. Al snel kwamen we er achter dat die niet gratis was, zo’n 5 euro per uur. Dan moesten ze in Nederland maar wachten tot dat we terug zijn. Snel terug naar het huisje om de zwemspullen te halen.

Mirthe kon niet wachten met zwemmen. Dat we al 2 keer langs het zwembad waren gekomen deed het hele feest ook geen goed. Spullen in de tas en giddie up go, daar gingen we. Bandjes aan en Mirthe was al bijna in het water. Die bandjes die geven haar inmiddels een vals gevoel van veiligheid en mevrouwtje denkt dat ze wel kan zwemmen, stoere praatjes als gevolg. Vandaag was het mamma haar beurt om wat meer met kleine uk in de weer te zijn. Gisteren is pappa de hele dag aan het rommelen geweest en heeft mamma de handdoekdag gehad. Nu heeft pappa wat meer tijd op zijn bedje…. Maar tja degene die mij kennen die weten dat ik niet zo’n bedjes ligger ben.

Zeker niet de eerste dagen als je bijna na 5 minuten al rood bent verbrand. Pappa besloot om een paar waterpistolen in de supermarkt op het resort te gaan halen. Een flink succes want al na 10 minuten hadden meer ouders mijn voorbeeld gevolgd, zijnde het niet dat ik de enige pappa was met een pistool. Gevolg was dat ik door 3 van die kleine ukkies onder vuur werd genomen. Er werd hard gespeeld en rond gerend. Mirthe had voor het gemak haar bandjes maar even uit maar besloot wel het diepe zwembad in te springen om het waterpistool van pappa te ontwijken. Dat was natuurlijk koppie onder en niet meer boven! Pappa was er binnen 3 tellen achter gesprongen en trok een proestende Mirthe uit half diep water. Die was flink geschrokken, net als pappa en mamma overigens. Maar ik denk dat het voor iedereen een goede les was: Pappa en mamma laten Mirthe vanaf nu de hele dag met de bandjes aan lopen en Mirthe is er achter gekomen dat ze toch nog niet zo goed kon zwemmen dan ze zelf dacht.

Al snel werd het spel met de ‘schieters’ weer opgepakt en maakte Mirthe nieuwe vriendjes in het kinderbadje. Pablo en Diego kwamen zich spontaan aan mij voorstellen en toen ik de vraag stelde of hun mamma uit Spanje kwam kreeg ik de gouden tekst:” Nee hoor gewoon uit Waspik”. Nou er werd flink op los geschoten en het luchtbed wat nog in het kinderbadje lag deed dienst als schild. Natuurlijk was het weer dikke tranen toen pappa en mamma rond 16.30 uur tegen Mirthe zeiden dat we gingen douchen. Vandaag zouden we wat eerder terug gaan zodat mevrouwtje wat eerder kon gaan slapen. We hadden juist besloten om haar vanmiddag niet te laten slapen zodat we vanavond wat eerder tegen die slaapoogjes konden kijken.
En die slaapoogjes die kwamen eigenlijk al bij het diner. Pappa heeft na het hoofdgerecht maar snel de rekening gevraagd en Mirthe lag al bijna te slapen op het hoofd van mamma op de terugweg.

Om 19.15 uur ging voor Mirthe het licht uit. Welterusten kleine Mirthe. Pappa heeft weer van je genoten met je “schieter” en je coachende woorden als je weer niet terug wilde komen lopen:” Ja pappa, goed zo, pappie, kom maar deze kant op zwemmen! Goed zo pappie!” Om maar niet te spreken over het hartelijke applaus toen pappa met zijn waterpoloteam met 6-5 werd ingemaakt. J

Wij gaan los in Chersonissos

Rond 12 uur rijden we weg naar Vliegveld Eindhoven.
Lekker dichtbij en dat tesamen met een vertrektijd van 15.00 uur maakt voor ons een rustige start. Op Eindhoven zijn alle parkeerplaatsen bijna vol dus het is even zoeken. Na ons rot geschrokken te zijn wat de parkeerkosten zullen zijn….stappen we richting de terminals. Mirthe heeft er zin in en zingt en springt gezellig richting het vliegveld. Daar aangekomen staan er 2 lange rijen welke beide voor onze vlicht zijn. Slechts 2 stewardessen die de check in doen voor een vlucht naar Tenerife, Kreta en voor Italie.

Na een uurtje of 2 wachten zien we een vliegtuig van Transavia landen. Alle mensen moeten van boord en al snel blijkt dat dit ons vliegtuig is. Gate 4 en hop daar gaan we, op weg naar de achteruitgang van het vliegtuig. Stoel 22A,B en C zijn voor ons. Gelukkig wordt alle jeugd voorin het vliegtuig gezet. Het is lang geleden dat ik zoveel tribal tattoo’s, piercings, ghetto blasters en imitiatie Paris Hilton-tjes heb gezien J.
Toch iets ander volk dan degene waarmee je mee naar de Malediven vliegt. “ Wij gaan los in Chersonissos” valt er op de diverse t-shirtjes te lezen. Hoe dan ook het wordt een rustige vlucht en de 10 minuten die we te laat weg zijn weet de piloot om te zetten in 5 minuten te vroeg geland op Kreta. Koffers ophalen en hoppakee bus nummer 11 in. Het 2e hotel waar we stoppen moeten we zijn. Jammer want het eerste hotel was voorzien van golfbanen, glijbanen en het zag er wreed duur uit. Maar ons hotel mocht er ook zijn, de receptie was zeker indrukwekkend en we werden welkom geheten door iemand die nederlands sprak….althans de eerste 3 zinnenJ. Met een golf carretje werden we naar onze kamer gebracht, het zou een bungalow zijn….nou dat viel een beetje tegen…was het qua aankleding subliem… de 2 kamers die we verwacht hadden bleken er niet te zijn. Iedereen gewoon op 1 kamer. Ofwel dat wordt weer stil zijn als Mirthe ‘s avonds al ligt te slapen. We ruimen snel wat spullen in de kast en gaan op zoek naar de diverse restaurantjes. We eindigen in het centrale restaurant Daar worden we formeel welkom geheten door een man in pak die oogenschijnlijk meer respect heeft dan de mannen en vrouwen in bediende kleding. We worden naar onze plaats, voor de komende periode, gebracht en onze severest komt zich aan ons voorstellen. En wederom geldt de slogan…win je de kinderen dan win je de ouders. Mirthe mag zich weer dompelen in weelde en aandacht die de serveersters komen bezorgen. Goed een uurtje later snap ik waarom als de rekening wordt gebracht…80 euro voor 3 drankjes en 2 buffetmaaltijden zonder dessert want dat was al opgeruimd….pfff wellicht hadden we toch volpension moeten boeken want dit gaat in de euro’s lopen 15 dagen lang….hopelijk is het in de diverse stadjes wat normaler geprijst dan in ons 5 sterren hotel….tijd om te gaan slapen! Morgen gaan we het zwembad eens verkennen.

Pff....geboekt!

Het was een heel karwei, we hebben eindelijk een vakantie geboekt. Deze keer niet met de auto naar een caravan (had wel onze voorkeur, maar dan moet je toch echt in december al boeken van het jaar ervoor), maar naar een 5 sterren hotel in Kreta. Eefje was hier al eens geweest en die vond het op Kreta helemaal goed. Pappa wil wel wat luxe om zich heen als hij op vakantie (niet dat hij elke ochtend zelf het ontbijt moet klaar maken:-)) en zodoende kwamen we hier op uit. We gaan lekker 15 daagjes vanaf Eindhoven dus dat is allemaal helemaal goed. Voor Mirthe diverse kinderzwembaden en direct aan het strand, voor mamma een aantal kamers omdat we een bungalow hebben en voor pappa een duikcentrum op het hotel :-)

Hoezo nou een OKé teken... zo Oké vond ik het niet....

Als je deze titel leest zul je vast denken wat is daar nu aan de hand. Nou eigenlijk niets, maar ome Michiel geeft hier het OKé teken dat hij veilig weer boven is, maar tja... het was eigenlijk helemaal niet oké. We waren namelijk weer op weg naar de boot, en met de boot naar de haven en het hotel. Om vervolgens morgen weer naar huis te vertrekken. Kortom... zeker niet Oké. Immers het duiken smaakte naar meer en eigenlijk waren 3 dagen duiken toch wel kort. Zeker als je het weer en de stroming mee hebt. Bijna geen wind en geen stroming gehad. Het kon niet mooier. Natuurlijk vond pappa het mooi geweest en waren we allemaal blij weer heel het water uit te zijn, maar het was toch ook wel erg gaaf.... smaakt naar meer zeg ik :-P

Nog snel wat eten met de nieuwe muts

Het ritueel op het vliegveld van Cancun ging sneller dan we dachten en rond een uurtje of 19.45 waren we al tot bij de gate. Pappa had wat geld achter de hand gehouden omdat we begrepen dat we nog een soort van 'vertrek'-belasting moesten betalen. Zou op 28u$ komen, maar daar werd uiteindelijk niet meer naar gevraagd. Kortom wat souvenirtjes voor Sanne en Lucas gekocht en nog even een hapje eten. Toen we Mirthe vertelde dat we weer gingen vliegen had ze er weer super zin in zoals je op de foto kunt zien.