Mee op fotosafari

Pappa had de opdracht van de fotoschool om opkomende en ondergaande zon te fotograferen. Vanavond was het dan ook snel eten en direct daarna gingen we naar het bos. Op zoek naar de visvijver langs de snelweg. We hadden hem snel gevonden. Nu op zoek naar een goed plekje. Dat was nog een hele opgave want het zat vol met muggen en de grond was verschrikkelijk drassig. Mirthe vond het allemaal te gek en zou wel eens helpen met een plekje zoeken.


Pappa zijn stoel op de schouder en giddie up go. En als je dan een goede plek hebt gevonden dan moet je natuurlijk ook nog poseren. Dus terwijl pappa met de ondergaande zon bezig was, maakte mamma een leuke foto van Mirthe.


Pappa had inmiddels de eerste muggenbeeten. Wordt tijd om naar huis te gaan zeg ik. Dus via wat sprongen over plassen gingen we weer richting de auto.

- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Agnetendal,Arendonk,België

Dagje Duisburgse zoo met familie Kolsteren

Vannacht had Milan bij ons gelogeerd en we zouden vandaag iets leuks ondernemen. Wat zou het worden want we konden pas rond half 11 weg. Mirthe moest immers nog naar zwemles. Daar waren we vandaag nu eens ruim op tijd. Het heeft namelijk zijn voordelen als Milan komt slapen. Die is net zo vroeg wakker als zijn vader. Jurgen houdt er in het weekend ook altijd een vroeg ritme op na. Kortom rond 5.35 uur hoorde we de kleine baas al over de gang. Toch maar even terug.... vervolgens was het 7 uur en waren we allemaal wakker. Nog een beetje kletsen in bed en daarna aan de slag. Bij het ontbijt was het wedstrijdje wie de meeste broodjes op kon.

Daarna samen naar het zwembad en dan kon pappa nog wat belastingbriefjes in vullen. Moest ook nog even gebeuren. Rond 10 uur was iedereen weer thuis.

Uiteindelijk besloten we om naar de Zoo in Duisburg te gaan. De A67 op, gas geven en met een klein uurtje stonden we voor de deur. Daar we dus eigenlijk enkel de middag hadden was het een beetje gas geven. Zeker als we het dolfinarium nog wilden bezoeken om 16.00 uur. Alle kindjes hebben fantastisch goed gestapt, dus werd het ook tijd voor ijsje. Vlak voor we naar huis gingen moesten we nog even schminken. Resultaat: Bo werd een papagaai, Milan een vuurspuwende draak en Mirthe natuurlijk een dolfijn. Helaas vielen de snoetjes al snel in slaap op de weg naar huis en zitten dus nu alle kinderstoeltjes onder de schmink.

Naar Alice In Wonderland

 
Vandaag was het dan eindelijk zo ver. Al maanden zat Mirthe met de vraag wanneer het ging gebeuren.
Na de vakantie was telkens de boodschap. Nu was de zondag waarop we naar K3 gingen eindelijk daar.
Pappa had via Vakantieveiling redelijk goedkoop aan 4 kaarten kunnen komen en er mocht dus een vriendje of vriendinnetje mee. De eerste poging was Sanne, maar dat werd allemaal een beetje te laat. Uiteindelijk had tante Anja dat goed ingeschat want we waren pas om 11.40 uur thuis 's avonds. Mirthe haar beste vriendinnetje Floor was mee gegaan.
Samen hun beste jurk aan en daar gingen we. Ritje Den Haag en direct naar het theater. Een half uur in de rij bij de dames wc's en daarna ging direct de voorstelling beginnen. Pauze. En weer een half uur in de rij bij de dameswc's. Pappa had dus soms het gevoel dat hij alleen op stap was. Na de voorstelling zijn we nog naar het strand van Scheveningen gereden om daar met zijn 4tjes pannekoeken te eten en toen nog de lange weg naar huis. Het was een waar feest!

Flashback

 
Vandaag hadden we een verrassing. Terwijl pappa en mamma nog in de badkamer in de weer waren kwam Mirthe aanrennen om te zeggen dat er allemaal mensen voor de deur stonden. Nu was dat de afgelopen 2 weken al het geval en telkens waren het dan mensen die de leer van god kwamen bezorgen. Niet dat ik daar naar gevraagd had, maar ze kwamen hem toch brengen.Vandaar dat pappa ook niet zo'n haast had om beneden te komen.

Toen Mirthe echter haar stelling aandikte met de zin : En Chesting staat daar ook bij! werd het tijd om gas te geven. Bob, Ingrid, Chestin en Sven waren al vroeg op pad geweest naar de keukenwinkel in Arendonk en kwamen "op de koffie".
En "op de lunch" en daarna nog "op de borrel". Die laatste hebben we echter gepakt bij cafe "in den Bockenreyder".

Eerst lekker door de bossen gewandeld met het zalig weer dat het vandaag nog was (20 graden) en in het zonnetje erg lekker. Chestin had nog een foto zien staan bij ons thuis van 1999 waarin ze met Eefje ook in de bossen was. Het leek ons een leuk idee om die foto nog eens over te maken.

Zie hier de resultaten, alleen nu stond er ook een andere kleine uk bij.

Voor het eerst naar de film

Vandaag gingen we samen voor het eerst naar de film.
Mirthe had eerst niet goed in de gaten wat er bedoeld werd met 'de bioscoop'. Echter de uitleg dat het een grote televisie was, was voldoende om haar in aktie te brengen. Toen we eenmaal aankwamen bij Utopolis in Turnhout, vond ze het toch een beetje eng worden.

Eenmaal binnen zwermde het van de kinderen en de pappa's en mamma's die allemaal het slechte weer aan het ontwijken waren in de bioscoop.

Op de heen weg hadden we Mirthe al laten kiezen: Toy Story III, Tinker Bell of Sammy en de geheime doorgang.
Het werd uiteindelijk de laatste.



Dat was echter wel een 3D film..... Mirthe vond het helemaal niks met die bril op je neus. Ze heeft het eerste kwartier er naar gekeken en daarna is ze lekker bij pappa komen liggen. Zonder bril welliswaar. Toen pappa op het einde de vraag stelde of zet het leuk gevonden had, kwam verbazingwekkend genoeg zelf een positief antwoord. Zou ze iets aan haar ogen hebben? Zo'n film is niet te kijken als je je bril niet op doet, maar zij had het leuk gevonden :-)
Daarna snel weer naar huis want het was immers al weer bijna half 5.

Mijn pappa is bij de brandweer

Vandaag was het opendag bij de brandweer in Arendonk. Het moment om een lang gekoesterde droom van pappa weer eens te verwezenlijken. Immers als klein jongetje wilde hij altijd al bij de brandweer en dit was pappa zijn kans.

Kortom, toen er vrijwilligers gezocht werden om een auto vakkunding van een cabriodak te voorzien ging pappa de jas en de helm aan doen. Kom maar op met die schaar. Al met al viel dat toch best tegen. Dat ding ging zijn eigen weg in het metaal en bijna zat pappa met zijn been tussen deurstijl en knipschaar. Gelukkig waren de ‘echte’ brandweermannen in de buurt om direct mee te helpen. Toen ook nog even en kofferdekseltje open doen springen en toen was het mooi geweest.

Kortom, het was niet alleen voor Mirthe en de kiddo’s een avontuur maar ook voor pappa.

Catch me!

 

Vandaag waren we een dagje in Planckendael in Mechelen. Pappa de hele dag met de camera rond gelopen om de jonge leeuwtjes, aapjes en het sneeuwluipaard te fotograferen. Bij thuiskomst was dit toch wel de leukste foto.

De jaarmarkt in Vosselaar

Wat gingen we vandaag doen? Nadat we eerst een weekendje weg geboekt hadden vanochtend werd het tijd om vandaag ook nog iets leuks te gaan doen. Terwijl we aan het zoeken waren belde ome tom op en die wilden ook iets leuks gaan doen. "Kom maar naar ons en dan gaan we naar de jaarmarkt" en zo gezegd zo gedaan.



Om 14.00 uur waren we in Vosselaar centrum. Lucas en Mirthe renden van de ene naar de andere attractie. Springen op de luchtkussens en draaien in de draaimolen waren favoriet. Ze wisten van gekheid niet waar eerst op te springen.


De motor, een politie auto of de brandweer auto. Oh ja en ook nog een vliegtuig. Hieronder zie je de foto's van al dat plezier. Maar toen we rond half zeven weer naar huis gingen was het toch even boos doen want het was wel weer heel leul al dat gesjees met Lucas samen.



- Posted using BlogPress from my iPhone

Een dagje EuroDisney in Parijs

Vandaag waren we met zijn drietjes een dagje in EuroDisney. Voor Mirthe was dat een grote verrassing en die vond het dan ook best spannend allemaal. Zeker als je de nacht er voor niet zo goed geslapen hebt omdat er nog altijd 1 oortje ontstoken is. Hoe dan ook, we waren om half 8 opgestaan en gingen er voor zorgen dat we toch wel rond half 9-9uur in de auto zouden zitten.

Meteen bij de eerste Mickey Mouse, getekend op een bord, gilde Mirthe al:” Kijk pap, daar is Mickey” en toen moest het feest nog beginnen. Dat beloofde wat te worden voor vandaag.

Zo gezegd zo gedaan en we waren dan ook om 9.15 op de parkeerplaats van EuroDisney. Daar stonden nog niet zo heel veel auto’s omdat het park pas om 10u open zou gaan. Ome Emiel had echter gezegd dat we gewoon naar het park moesten gaan omdat we met de kaartjes van hun 2 uur vante voren het park in mochten. Echter hadden we 2 kaartjes en we moesten er nog 1 bij kopen. Dus gingen we op pad.  .

Eenmaal aangekomen bij de poort stonden er beveiligingsmensen alle tassen van iedereen te controleren. Het was maar goed dat we zo vroeg waren want ook nu was het hier nog niet zo heel erg druk. Met een kleine 5 minuten in de rij waren we uiteindelijk door de eerste controle. Toen door richting de ingang. Daar bleek dat de lokketjes voor de kaartjes nog niet open waren. Hmmmm…verzin een list…! Juist we gaan gewoon een kaart kopen in het hotel.  We liepen het Disney Hotel binnen en daar kocht pappa onder de noemer van “ we zijn een kaart verloren”  een extra kaartje bij. Zo … nu waren we compleet. Door naar de volgende controle. Hier werd het al een stuk spannender of we er al door heen mochten. Alle hotel gasten hadden een extra kaartje bij zich, wat wij dus niet hadden. Toch drongen we ons naar voren en ik hield de 2e kaartjes waarop het Sequia Lodge hotel stond vermeld bovenop. “ Loop maar door, volgende keer pasje meenemen” was de boodschap.

Oke, toen waren we dus binnen….althans dat dachten we…. de kaartjes moesten op de volgende plek door een scanner. Daar stond een mevrouw bij en wederom hadden pappa en mamma de zenuwen. Inmiddels was het al half 10. Zullen we toch maar wachten tot 10 uur zodat we gewoon naar binnen kunnen? Ach ja …. we waren zal zo ver. Wederom proberen. Ik ga de kaartjes af maar vergat vervolgens in de rush en de drukte om de kaartjes uit de machine mee te pakken. Uiteindelijk waren we wel binnen. Het was een kort feestje. Want vervolgens bleek in het park dat je enkel op Mainstreet kon, maar je kon nog naar geen enkele attractie want dan moest je wederom dat briefje hebben wat al die gasten hadden.

Daar het al bijna 10 uur was besloten we om even op een terrasje te gaan zitten en de tijd uit te zitten. Toen kwamen we er achter dat onze kaartjes nog bij de ingang waren. Dus weer helemaal terug gelopen. Uiteindelijk waren onze kaartjes inmiddels bij de Town Hall afgegeven. Verhaal uitgelegd en uiteindelijk kregen we onze kaartjes terug voorzien van een speciaal kaartje waarmee je via de uitgang naar binnen mocht bij een attractie naar keuze. We besloten om deze in te zetten bij Peter Pan’s droomvlucht. 

Nu was het park inmiddels voor iedereen open en dat kon je ook wel merken. Een flinke stroom mensen was op gang gekomen richting het kasteel van Doornroosje.  Samen met Mirthe gingen wij ook op pad naar het kasteel om daar eens rond te kijken.  Als eerste kwamen we de slapende ridderset  tegen en Mirthe moest nog even over de drempel heen dat het allemaal poppen waren en geen echte slapende ridders. Toen dat eenmaal bezonken was ging het snel vooruit. Vanuit het kasteel gingen we door naar het bos van Sneeuwwitje, Pinokkio en het poppentheater. Elke nieuwe attractie was weer eng , maar elke keer weer had ze het naar haar zin. Uiteindelijk bleek ze het gewoon niet zo leuk te vinden om in de rijen te staan tussen alle mensen. Ongemerkt schiet de tijd dan wel vooruit en was het tijd om naar de eerste shows te gaan kijken. Op de weg terug naar MainStreet kochten we nog een paar Minnie oren en die gingen uiteindelijk pas af ‘s avonds in de auto naar huis toen de pyama aan ging.

Er kwam een treintje langs rijden met alle Disney figuren erop en dat was natuurlijk genieten.  Mirthe vond het nog wel spannend en eigenlijk ging het allemaal te snel voorbij voor haar om het goed te begrijpen. Poeh, Pluto, Knabbel en Babbel ze had ze allemaal gezien maar het moest nog even bezinken. Toen kwam ze los in een onophoudelijke stroom van : “ Kijk hier Pinokkio en pap daar was knabbel en babbel. Pap had je pluto gezien etc etc etc.”. Kortom, dat was weer zo’n mooi ‘Maestro’ momentje. (Sommige dingen zijn onbetaalbaar, de rest Master Card). Je kent die reclame vast wel :-) Toen moest er wat gegeten worden en kwamen we er achter waarom het EURO disney heet. 2 broodjes met een hotdog en wat fruitsalade, dan tik je dus gewoon 17 euro af. Ondertussen stond Winnie de Pooh op een afstandje handtekeningen uit te delen, maar daar had Mirthe geen boodschap aan.  Oke, we hadden alle dingen in Fantasyland inmiddels gezien en nu werd het tijd voor Frontierland.Daar waren de race auto’s waar Koen en Thijs ook gek van waren dus dat gingen we ook maar eens met Mirthe proberen. Eefje bleef aan de kant wachten en dat was een beste tijd wachten. Uiteindelijk stonden we bijna een uur in de rij om even met de race auto’s te mogen scheuren. Mirthe aan het stuur en pappa de voet op het gaspedaal. Mirthe vond het echt helemaal super en toen het afgelopen was moesten we direct nog een keer. Nou …. dat doen we vanavond wel tegen de tijd dat we naar huis gaan!

Nog even een plas pitstop bij de race auto’s en toen op naar de Piraten. Terwijl we via het Central Plaza terugliepen kwamen we nog allerlei poppen tegen. Helaas waren we net te laat voor de show die op het mainstage had plaatsgevonden. Snel opstellen langs het wandelpad waarop ze terug liepen. Wederom hadden ze er flink het gas op. Viel niet mee om met het kleine cameraatje wat foto’s te maken. Goed, verder naar de piraten. Ook daar een enorme rij die maar bleef duren. Uiteindelijk waren we binnen, maar wederom schrikken, het ging nog eens door. We hadden onze speciale toegangskaart hiervoor moeten gebruiken. Want het bleef maar duren. Na meer dan een uur in de rij waren we aan de beurt. Zowel mamma als Mirthe vonden het maar eng in dat bootje. Pappa had dan ook 2 blauwe plekken op zijn rechterarm toen het voorbij was. Mamma vond de helllingen niet leuk en Mirthe vond de piraten toch net iets te echt lijken.  Vanuit de piraten gingen we via Frontierland terug naar Main Street, daar zou zo langzamerhand de Street Parade beginnen (16.30 hrs) en het was nu half 4. Om 16.00 uur zaten de mensen al in rijtjes van 2 langs het trottoir dus besloten we om terug te lopen naar de ingang. We wisten waar de parade uiteindelijk weer achter de poort zou verdwijnen en daar moesten ze allemaal wachten op hun beurt. Meer dan tijd genoeg dus om alle poppen goed te bekijken. Snel graaiden we nog een programma boekje mee om te zien welke shows er nog in Disneys Movieworld waren. Zo waren we ruim op tijd om even lekker in de zon te zitten en te wachten op de start.  Toen Minnie en Pluto eenmaal voorbij kwamen kreeg Mirthe er weer veel zin in en werd er dan ook naar hartelust gezwaaid naar Mickey en zijn vrienden.   Die zwaaide ook heel gericht terug naar onze kleine Minnie en dat vond ze natuurlijk helemaal te gek. Wel moesten de poppen niet te dicht bij komen want dan verdween er een achter de rug van mamma totdat het ‘gevaar’ geweken was. De boze koningen van Sneeuwwitje was zo iemand die Mirthe van de arm naar achter de broek deed verdwijnen. De mensen om ons heen moesten er hartelijk om lachen.  En pappa leverde het wel een leuke foto op tussen die 2 truien. Tegen het einde van de parade kwam het volk op gang en gingen wij ook met een rot gang vertrekken. Snel naar het Disney Movie park zodat we daar nog wat shows konden meepakken. Dat was dus even rennen en even checken of we onze kaartjes nog hadden. Daarmee konden we ook het andere park binnen. Dat zou om 19.00 uur sluiten dus we moesten opschieten. Cinematique en de Mickey Show gingen we proberen te halen. De Mickey Club Houseshow was erg leuk voor de ukkies. Mee dansen en springen en oplossingen bedenken voor de ‘problemen’ die op het podium gepresenteerd werden.  Daarna gingen we nog naar Cinematique wat een compilatie was van oude films en live acteren op het podium. Erg leuk gemaakt maar met het schieten en knallen iets minder leuk voor Mirthe. Toen was het bijna 19.00 uur dus gingen we snel terug naar het restaurant om wat te eten. We wilden het maximale uit de dag te halen dus het werd weer snacken. Vervolgens terug rennen naar het Disney park om nog een keer met de auto’s te gaan rijden.  Daar dachten we nu wel sneller aan de beurt te zijn, maar niets was minder waar. De rij was half zo lang, maar bij het einde bleek dat ze ook maar de helft van de toegangsrijen open hadden naar de race auto’s. Het duurde dus eigenlijk weer zo lang als daarstraks. Nu ging mamma ook mee, maar die mocht niet mee in de auto. Dus die moest zelf rijden en dat met nog 4 uurtjes terug rijden in het verschiet. Mirthe vond het helemaal te gek dat ze weer zelf had mogen rijden en toen ze uit stapte uit de auto’s kwam er dan ook een zeer overtuigende “ Huhuhhhh”  uit; zoals van “ zo dat heb ik toch eens ff mooi gedaan”.  Toen werd het tijd om op de terugweg te gaan.  Mirthe mocht nog een kadootje uitzoeken in een de winkels en naar diverse knuffels werd er gelukkig toch iets nuttigs om mee te spelen uitgezocht. Een kleine Minnie Mouse met allerlei kleren om aan te kleden. Zo dat was het… pappa zijn portomonaie ging weer op slot en we gingen teruglopen naar de auto. Al met al was het een mooie dag met super weer en hebben we genoten van de toenemende zelfverzekerdheid van die kleine uk. Op het eind was niets meer te gek.

Rond 21.30 uur begonnen we aan de terugreis naar huis. Dat was toch nog een beste rit en uiteindelijk waren we rond 01.30 uur thuis van een lange, vermoeiende maar SUPERLEUKE dag.

Prinsen en prinsessen in het Kasteel Hoensbroek

Vandaag gingen we weer eens een keertje naar Oma Anneke. Tim was er dit weekend niet want die had een vrienden weekend dus vond oma het wel leuk om met ons iets te gaan ondernemen. Maar.... wat ga je doen als het zo'n slecht weer is. Pappa had een goed idee, we gaan een kasteel bezoeken van echte ridders. Even op internet zoeken en al snel was de keuze gemaakt voor Kasteel Hoensbroek. Daar kregen oma's met kleinkinderen korting en tegelijk een speurtocht op de koop toe. Na de boterhammen met kaas was het dan ook tijd om te vertrekken. Het waaide zo hard op de weg dat pappa en mamma zeeziek werden in de auto van al die onverwachte bewegingen van de auto. Poeh.... goed dat we er redelijk snel waren. Maar toen nog naar het kasteel. Er waren meer mensen die het goede idee hadden en we stonden dus redelijk achter aan op de parkeerplaats. Dan maar zo hard mogelijk rennen naar de poort van het kasteel.

Eenmaal binnen vond Mirthe het toch wel erg spannend.... zouden er nog echte ridders en prinsessen wonen? Toen mamma ook nog eens last kreeg van claustrofobie in de smalle trappetjes naar de toren moest er even gezocht worden naar de alternatieve route om boven in de toren te komen. Het kasteel heeft een lift en ook ruime trappen die je naar boven brengen. Oma en pappa gingen via de echte torentrappen. Wel bukken en goed opletten in de smalle trapopgang.

Triomfantelijk stonden mamma en Mirthe al op ons te wachten toen we nog steeds krom lopend in de torenkamertjes kwamen.

De speurtocht maakte het ook voor Mirthe erg leuk. Immers elke nieuwe kamer was een verrassing in hoeverre er een ster was. Schilderijen bekijken en de 10 verschillen zoeken tussen de foto's en de werkelijkheid. Of speuren met een vergrootglas naar het aantal verstopte ridders in een tekening.



Toen we uiteindelijk rond 16.00 uur alles hadden gezien en aan de Fristi zaten zei Mirthe dat ze het toch wel erg leuk had gevonden. Mamma zag nog steeds wat pips rond haar neus, maar tja... die was al de hele nacht ziek geweest. Vervolgens die helse rit in de auto en toen ook nog die smalle gangetjes :-) Of zou het van die fles wijn komen van gisteren die wellicht toch iets te lang in het wijnrek had gelegen?

Pappa's kunnen niet wachten

Als de piste er zo bij ligt dan kunnen de pappa's maar moeilijk wachten. 1 koffie gaat nog wel, maar dan begint het te kriebelen. Al snel stonden we dan ook buiten om de eerste paar keer de berg af te schuiven. Nu was dit nog al een belevenis want er lag nog zo veel poedersneeuw op de piste dat het wel weer even wennen was. Maar na een keer of 3 ga je daar ook met een rotgang doorheen.

Helaas sprak de man onder aan de lift geen woord nederlands en pappa zijn frans is ook niet zo sterk. We eindigden dan ook met een 12 rittenkaart ipv een halve dagkaart. Achteraf de juiste keuze daar we rond 15.00 uur in zulke heftige sneeuwbuien terecht kwamen dat het zonder skibril absoluut niet meer te doen was.

De dames hadden inmiddels ook wel hun buikje vol van in de sneeuw rommelen zoals ook de kinderen die inmiddels uitgeput waren. Tijd om nog wat te drinken en dan de rit thuiswaarts in te zetten. Omwillen van het slechte weer hadden we besloten om nog tijdens het daglicht terug te gaan. Nu was de weg omhoog geen pretje, maar naar beneden konden we gewoon sleeen / snowboarden. Binnen een kwartiertje waren we terug bij de auto. Nu begon het .... ruim 4 keer hebben we vast gezeten in de verse sneeuw die nog was gevallen. Gelukkig waren er ruim voldoende mensen in de buurt die ons keer op keer er weer uitgeholpen hebben. Terug naar de plek waar tom zijn auto stond en dan snel door naar de snelweg. Het was nu toch echt erg gevaarlijk geworden op die smalle weggetjes met aan 1 kant de afgrond. De mamma's vonden het dan ook helemaal niet erg toen we terug op de sneeuwvrije snelweg waren. Snel op pad naar een restaurant !

Sleeen in Spa

Al bij de vorige sneeuwperiode hadden we afgesproken dat we eens een keer naar De Ardennen zouden rijden als het weer ging sneeuwen. De principe datum was 29 januari en eigenlijk zouden we het hele weekend gaan. Door verschillende verjaardagen was dat achteraf geen optie.

Toen pappa vandaag opstond zag hij al op de Telegraaf dat er in de omgeving Luik zoveel sneeuw was gevallen dat er 500 truckers en 150 personen auto's noodgedwongen de nacht hadden doorgebracht op de E25. Kortom die sneeuw moet ongetwijfeld goed zijn daar nu. We hadden een voorspellende blik gehad dus plan A ging in werking: " We gaan !!"

Daarom iedereen rond 07.00 uur het bed uit zodat we rond 8 uur konden gaan rijden. Ook in Arendonk lag flink wat sneeuw dus we besloten om de route over Eindhoven te pakken via de A67 en de A2 naar het zuiden. Dat was in elk geval een 15-20 minuten omrijden, maar gezien de slechte kwaliteit van de binnenweggetjes liever niet binnendoor over Hasselt.

Bij de Afslag Roermond/Kelpen zouden Tom, Danielle en Lucas aanhaken en reden we samen door naar het zuiden. Nog even tanken en rond 10.30 uur waren we er al bijna. De rit was redelijk meegevallen..... althans tot dat moment.
Toen we in de Ardennen waren en we de snelweg af gingen, begon het feest. Lange smalle weggetjes, niet gestrooid en gemiddeld toch een behoorlijke helling naar boven. Het eerste stuk ging wel goed, maar zo'n 10 km voor onze bestemming moest Tom toch de auto aan de kant zetten na een aantal serieuze glijers. Allemaal overstappen in de Espace en we vervolgende onze weg. Wij hadden dan wel winterbanden, maar dit was inmiddels zo besneeuwd dat zelfs mensen met sneeuwkettingen besloten om de auto langs de kant te zetten en te voet verder te gaan. Op 1 km van de piste deden we dan ook maar hetzelfde.
Auto aan de kant. Kinderen warm aankleden, pappa's de skikleren aan en de snowboards onder de arm en kinderen op de slee. Terwijl we allemaal de spullen bij elkaar aan het harken waren ging Lucas vast lekker even snowboarden.... En als je denkt waarom zijn lucas zijn ogen dicht? Dat is omdat hij keihard " Cheeeeessseee" staat te roepen.

Daar gingen we dan de weg naar boven. En tja... zo'n laatste stukje valt natuurlijk niet mee. Zeker niet als je 2 ukkies bij hebt die omhoog moeten klimmen, als ze al op een slee gaan ieder op de eerste plek en op 1 dezelfde slee willen zitten en op een bepaald moment niet meer willen lopen. Wat is er mis met ieder een eigen slee en dan allebei vooraan zitten op je eigen slee.....??? Liever vechten ze allebei voor dezelfde slee en wie er dan vooraan mag zitten. Dan allebei maar lopen en de slee trekken. Het eerste stuk ging nog wel, maar op een bepaald moment was er geen weg meer en moesten we de laatste 300 meter door de bossen. En tja daar zakten onze ukkies toch wel tot hun middel in de sneeuw. En dat werd natuurlijk weer brullen. Sleetje trekken ging niet door die poeder en lopen was voor de kids ook veel te vermoeiend.... Al met al waren we pas rond 12 uur boven in het hutje. Tijd voor koffie, fristie en iets te eten. Even op kracht komen weer....

Dagje Blijdorp met Milan

 

Naar de lichtjesparade

Vanmorgen sprong pappa in zijn auto om wat klus materialen te gaan halen in Tilburg.
Mamma had de korrels die er voor dienen om het doucheputje schoon te maken iets te lang in het putje laten staan en ze waren door het plastic gebeten. Gelukkig konden we het binnenputje los bestellen en na 2 dagen was in Tilburg aangekomen.
Toen pappa in de auto sprong was het maar liefst 14 graden onder nul, en dat is toch erg koud! We besloten dan ook om de rest van de dag lekker binnen te blijven.
Alleen als je zo de hele dag binnen zit, dan wil je toch ook nog wel iets leuks doen. We besloten om dan toch maar 's avonds naar de kerstmarkt en de Truckers by Night parade te gaan in Reusel. Die begon om 19.00 uur dus Mirthe mocht lekker lang op blijven. Eenmaal daar aangekomen was het een groot feest! Er waren ondanks de kou (-11) toch veel mensen op pad en de Wibra die langs de route zat maakte overuren met de verkoop van handschoenen en mutsen. Mirthe zat lekker dik ingepakt in haar skipak dus die vond het allemaal fantastisch. Zo ook toen de met kerstlampjes versierde trucks kwamen langsrijden. Alleen dat getoeter is toch best hard als je er zo dicht bij staat. Daarna zijn we nog even over de kerstmarkt gelopen en hebben we nog lekkere oliebollen gegeten en een groot glas Gluhwein gedronken. Mirthe's warme choco heeft pappa ook maar opgedronken want tja....warme fristie was er niet krijgen en dat was toch wat ze heel graag wilde hebben ;-)

Naar K3

Vandaag was het dan zo ver. Om 14.00 uur zou de show van K3 beginnen.
Deze ochtend had jij eerst nog Sinterklaas op school en daarna moesten we eigenlijk direct door naar K3. Eigenlijk iets te veel spanning op 1 dag want terwijl ik dit aan het typen ben, ben je flink de boel op stelten aan het zetten.

Iets te veel spanning op 1 dag denk ik, maar goed.

Het begon rond 12.30 uur: tesamen met een tas voor m&m's en wat worstenbroodjes springen we na de lunch in de auto naar Hasselt. Op zich is dat niet zo ver van het huis van pappa en mamma, maar het is wel een onhandige weg.
Rond 13.40 uur kwamen we bij de Ethias hallen in Hasselt aan. Deze liggen direct naast Plopsa indoor dus dat heeft Gert weer slim geregeld. Heb je meteen een idee hoe ver dat rijden is voor een donkere dag.
Snel de auto parkeren en dan naar binnen. Nog even een stop bij de toilet en de jassen afgeven. INmiddels was het 5 over 2 toen we op onze stoelen gingen zitten.
Precies op tijd! Want we zaten amper en toen begon de show met het ballet en een medley van de liedjes van K3. Al snel trapten K2 en Josje af met, hoe kan het ook anders, MamaSé.

Jij schoot gelijk in 'mee zing / dans '-modus, maar doordat de dames van de beveiliging iets te nadrukkelijk stonden te kijken en lachen naar jou had je er al snel genoeg van..... Of je een echt podiumdier gaat worden betwijfelen we dus.

Toen Kasandra op het podium kwam, lees de heks die de stem van Josje kwam stelen om mee te doen met K3, vond jij het allemaal iets te spannend worden. Het vrolijke meezing feest was plotsklaps een serieuze zaak geworden.

Toen het allemaal toch goed afliep was er voldoende reden om nogmaals voluit Mamasé mee te zingen.<


Toen nog even naar het podium voor een hand van 1 van de K3-tjes.
Maar tja... te veel kinderen en te veel brutale pappa's en mamma's die desnoods over kinderen van 3 / 4 heen stappen.... daar zouden ze nog iets aan moeten doen.

Verder was het een perfecte voorstelling. En tja eerlijk is eerlijk.... Josje heeft geen pas fout gedaan en was qua dansen toch zeker de ster van de show.

Op weg naar de auto nog een K3 Tshirt erbij en het kon niet meer op.

Toen we op de terugweg de vraag stelde wat je het liefst zou eten wisten we natuurlijk het antwoord al..... tonijnpizza. En daarmee hebben we een leuke middag afgesloten die je helemaal heeft afgemat. Nu is dat het dan ook tijd dat pappa en mamma je lekker in je nieuwe bed gaan steken.