Sledehonden fotograferen in het bos

Vandaag ging pappa een dagje sledehonden fotograferen in het bos.

Mirthe had er eigenlijk helemaal geen zin in en dus moest er iets bedacht worden dat jij het ook leuk ging vinden.  Nou weet je wat, dan krijg jij ook een 'echt' fototoestel om mee te fotograferen.
Pappa pakte zijn andere camera uit de tas, schroefde er een standaard lens op waar je zeker mee goed uit de voeten kon. De camerariem gehalveerd zodat het toestel goed om je nekje hing en daar gingen we samen op pad.

Nou had pappa een beetje haast omdat hij eigenlijk al om 10 uur er had moeten zijn, en het was inmiddels half 12. Dus doorstappen was het moto. Maar tja...als je nu voor het eerst jezelf een echte fotograaf voelt dan moet je natuurlijk wel aan de bak. Elke paddestoel, boomwortel of wat je ook maar kon bedenken moest er aan geloven.

Uiteindelijk zijn we tot ongeveer 14 uur in het bos geweest en jij had net geen 700 foto's gemaakt.
Pappa gaat vanavond aan de klus beginnen om te kijken of er iets leuks bij zat.

Maar we hebben je niet gehoord wat een feest was dat vandaag.

Paddestoelen op de oude boomstronk

Aankomend sportfotograaf in aktie

" Allee dat gaat zo niet vooruit séh"

Vandaag hadden we een rustige dag ingepland. De auto's moesten gewassen en gestofzuigd worden, de keuken was een rommeltje na de taartenbak aktie en er lag ook nog veel administratie die gedaan moest worden. Mirthe vond het lekker dat er een keer geen haast was en die ging dan ook lekker zitten spelen. Met de strijkkralen, kleuren en een boekje lezen. Daarnaast had pappa ook een nieuw spel Kinectimals voor de Kinect gekocht en daar wilde ze ook wel even mee aan de slag



Al snel had Mirthe nieuwe vrienden gemaakt en lag ze te rollen op de grond.
Toen pappa naar buiten ging was de buurman aan het harken en werd er afgesproken om nog even 5 km te gaan rennen in het Prinsenpark.
Snel dus even de administratie afmaken en daarna op pad. Mamma en Mirthe gingen ook mee terwijl pappa de loopschoenen onderbond en zijn looppakkie aandeed.

Mirthe vond het erg gezellig om met Bart en Fanny in de auto naar het park te rijden. En toen we aankwamen ging ze met pappa en Bart mee rennen. Niet nadat er eerst nadrukkelijk was afgeteld door Mirthe. Mamma ging daarop met Mirthe achter pappa aan lopen, maar al snel was Mirthe niet meer zo sportief maar wilde ze gewoon knuffelen. Althans dat deed ze lijken....uiteindelijk was het de bedoeling dat mamma met Mirthe op de arm verder ging stappen maar dat deed ze heel slim niet. Toen Mirthe dat in de gaten kreeg was het : " Allee, dat gaat zo niet vooruit séh!"

Flashback

 
Vandaag hadden we een verrassing. Terwijl pappa en mamma nog in de badkamer in de weer waren kwam Mirthe aanrennen om te zeggen dat er allemaal mensen voor de deur stonden. Nu was dat de afgelopen 2 weken al het geval en telkens waren het dan mensen die de leer van god kwamen bezorgen. Niet dat ik daar naar gevraagd had, maar ze kwamen hem toch brengen.Vandaar dat pappa ook niet zo'n haast had om beneden te komen.

Toen Mirthe echter haar stelling aandikte met de zin : En Chesting staat daar ook bij! werd het tijd om gas te geven. Bob, Ingrid, Chestin en Sven waren al vroeg op pad geweest naar de keukenwinkel in Arendonk en kwamen "op de koffie".
En "op de lunch" en daarna nog "op de borrel". Die laatste hebben we echter gepakt bij cafe "in den Bockenreyder".

Eerst lekker door de bossen gewandeld met het zalig weer dat het vandaag nog was (20 graden) en in het zonnetje erg lekker. Chestin had nog een foto zien staan bij ons thuis van 1999 waarin ze met Eefje ook in de bossen was. Het leek ons een leuk idee om die foto nog eens over te maken.

Zie hier de resultaten, alleen nu stond er ook een andere kleine uk bij.

Pappa's kunnen niet wachten

Als de piste er zo bij ligt dan kunnen de pappa's maar moeilijk wachten. 1 koffie gaat nog wel, maar dan begint het te kriebelen. Al snel stonden we dan ook buiten om de eerste paar keer de berg af te schuiven. Nu was dit nog al een belevenis want er lag nog zo veel poedersneeuw op de piste dat het wel weer even wennen was. Maar na een keer of 3 ga je daar ook met een rotgang doorheen.

Helaas sprak de man onder aan de lift geen woord nederlands en pappa zijn frans is ook niet zo sterk. We eindigden dan ook met een 12 rittenkaart ipv een halve dagkaart. Achteraf de juiste keuze daar we rond 15.00 uur in zulke heftige sneeuwbuien terecht kwamen dat het zonder skibril absoluut niet meer te doen was.

De dames hadden inmiddels ook wel hun buikje vol van in de sneeuw rommelen zoals ook de kinderen die inmiddels uitgeput waren. Tijd om nog wat te drinken en dan de rit thuiswaarts in te zetten. Omwillen van het slechte weer hadden we besloten om nog tijdens het daglicht terug te gaan. Nu was de weg omhoog geen pretje, maar naar beneden konden we gewoon sleeen / snowboarden. Binnen een kwartiertje waren we terug bij de auto. Nu begon het .... ruim 4 keer hebben we vast gezeten in de verse sneeuw die nog was gevallen. Gelukkig waren er ruim voldoende mensen in de buurt die ons keer op keer er weer uitgeholpen hebben. Terug naar de plek waar tom zijn auto stond en dan snel door naar de snelweg. Het was nu toch echt erg gevaarlijk geworden op die smalle weggetjes met aan 1 kant de afgrond. De mamma's vonden het dan ook helemaal niet erg toen we terug op de sneeuwvrije snelweg waren. Snel op pad naar een restaurant !

Sleeen in Spa

Al bij de vorige sneeuwperiode hadden we afgesproken dat we eens een keer naar De Ardennen zouden rijden als het weer ging sneeuwen. De principe datum was 29 januari en eigenlijk zouden we het hele weekend gaan. Door verschillende verjaardagen was dat achteraf geen optie.

Toen pappa vandaag opstond zag hij al op de Telegraaf dat er in de omgeving Luik zoveel sneeuw was gevallen dat er 500 truckers en 150 personen auto's noodgedwongen de nacht hadden doorgebracht op de E25. Kortom die sneeuw moet ongetwijfeld goed zijn daar nu. We hadden een voorspellende blik gehad dus plan A ging in werking: " We gaan !!"

Daarom iedereen rond 07.00 uur het bed uit zodat we rond 8 uur konden gaan rijden. Ook in Arendonk lag flink wat sneeuw dus we besloten om de route over Eindhoven te pakken via de A67 en de A2 naar het zuiden. Dat was in elk geval een 15-20 minuten omrijden, maar gezien de slechte kwaliteit van de binnenweggetjes liever niet binnendoor over Hasselt.

Bij de Afslag Roermond/Kelpen zouden Tom, Danielle en Lucas aanhaken en reden we samen door naar het zuiden. Nog even tanken en rond 10.30 uur waren we er al bijna. De rit was redelijk meegevallen..... althans tot dat moment.
Toen we in de Ardennen waren en we de snelweg af gingen, begon het feest. Lange smalle weggetjes, niet gestrooid en gemiddeld toch een behoorlijke helling naar boven. Het eerste stuk ging wel goed, maar zo'n 10 km voor onze bestemming moest Tom toch de auto aan de kant zetten na een aantal serieuze glijers. Allemaal overstappen in de Espace en we vervolgende onze weg. Wij hadden dan wel winterbanden, maar dit was inmiddels zo besneeuwd dat zelfs mensen met sneeuwkettingen besloten om de auto langs de kant te zetten en te voet verder te gaan. Op 1 km van de piste deden we dan ook maar hetzelfde.
Auto aan de kant. Kinderen warm aankleden, pappa's de skikleren aan en de snowboards onder de arm en kinderen op de slee. Terwijl we allemaal de spullen bij elkaar aan het harken waren ging Lucas vast lekker even snowboarden.... En als je denkt waarom zijn lucas zijn ogen dicht? Dat is omdat hij keihard " Cheeeeessseee" staat te roepen.

Daar gingen we dan de weg naar boven. En tja... zo'n laatste stukje valt natuurlijk niet mee. Zeker niet als je 2 ukkies bij hebt die omhoog moeten klimmen, als ze al op een slee gaan ieder op de eerste plek en op 1 dezelfde slee willen zitten en op een bepaald moment niet meer willen lopen. Wat is er mis met ieder een eigen slee en dan allebei vooraan zitten op je eigen slee.....??? Liever vechten ze allebei voor dezelfde slee en wie er dan vooraan mag zitten. Dan allebei maar lopen en de slee trekken. Het eerste stuk ging nog wel, maar op een bepaald moment was er geen weg meer en moesten we de laatste 300 meter door de bossen. En tja daar zakten onze ukkies toch wel tot hun middel in de sneeuw. En dat werd natuurlijk weer brullen. Sleetje trekken ging niet door die poeder en lopen was voor de kids ook veel te vermoeiend.... Al met al waren we pas rond 12 uur boven in het hutje. Tijd voor koffie, fristie en iets te eten. Even op kracht komen weer....

Onverwachte wending

Vandaag zouden we een dagje bij de oma's en de opa's langs gaan in Limburg, maar dat is er door de sneeuw niet van gekomen. Toen we vanmorgen buiten keken was het onbegaanbaar buiten dus besloten we er een dagje thuis van te maken. Nog werk genoeg te doen achter mijn bureau qua administratie dus dat zou een goed bestede dag worden.

Echter tijdens de koffie ging de telefoon en stelde ome Tom voor om naar de ardennen te rijden om te gaan snowboarden in Val de Marre. Nou leek ons dat wel een leuk plan, maar tja... dat was 2 uur rijden en we hadden net de opa's en de oma's afgezegd omwillen van het slechte weer. Dat konden we dus niet maken! Alternatief was om dan maar dichter in de buurt de slee onder te binden. En zo gezegd zo gedaan. Lucas en Mirthe hadden de middag van hun leven. Net als de pappa's en de mamma's die ook veel plezier in de sneeuw hadden. Daarna nog lekker fajita's en spare rips gegeten in een Rodeo restaurant en toen stapvoets naar huis omdat het toch wel glad aan het worden was. Uiteindelijk was het dus iets later dan de geplande 19 uur dat we Mirthe in bed wensten te hebben.....

Maar zien wat dat morgen gaat worden op de 1e dag school na de vakantie.

Dagje op pad met Maarten

Vandaag was Maarten bij ons op visite. We zouden eigenlijk met de hele duikclub naar de Scubapro dagen in Lille gaan, maar door allerlei dingen kwam dat niet bij iedereen goed uit. (volgend jaar dan maar weer hé). Maarten vond het echter wel leuk om onze kant op te komen dus rond 13.00 uur schoof hij lekker aan bij de lunch.

Mirthe moest, zoals altijd als ze iemand een tijd niet gezien heeft, weer even wennen. Maar na een half uurtje de kat uit de boom kijken komt het wel goed.
We besloten om toch even te gaan kijken bij de Lilse Bergen. Bleek dat je een kaart moest hebben, maar tot ons geluk stond er iemand van Scubapro bij de poort. Die had nog wat extra kaarten (a 14 euro) op zak. Natuurlijk moesten we wel even slimme vragen aan hem stellen om aan te tonen dat we toch wel echt duikers waren en geen 'speeltuin-toeristen'.

Mamma en Mirthe gingen links af de speeltuin in en pappa en maarten liepen rechtsaf richting de posters van Scubapro. Natuurlijk begon het wel te kriebelen dat we niet even hier een koppie onder konden, maar het was ook wel weer leuk om het zo eens mee te maken. Diverse nieuwe pakken, vinnen, jacks en natuurlijk duikcomputers om te testen. Het was er niet spectaculair druk, maar net druk genoeg om het niet te laten floppen. Pappa nog even met een man staan praten over de Galileo Sol duikcomputer die hij o zo graag wil hebben, en daarna snel terug naar zijn 2 dames.

Nog even in de speeltuin gerommeld, koffie gedronken in een restaurantje en door naar de volgende stop. De Molse Meren!
Daar hebben we de auto geparkeerd bij de haven en nog een lekker uurtje gestapt. Mirthe had er iet zo veel zin meer in, dus maar bij pappa op de schouders gezeten.
Nog wat foto's geschoten en toen snel naar huis om heerlijke spaghetti met Tonijn te koken.

Nog snel even meepakken

Vanmorgen was het bericht dan eindelijk op de radio... de dooi zou gaan inzetten. Wat minder leuk voor alle kinderen die graag in de sneeuw spelen, maar voor de pappa's en de mamma's wel wat handiger. Immers konden we weer gewoon met de auto of fiets naar school, niet meer zo langzaam schuifelen en de wegen waren ook weer goed bereikbaar vanaf morgen. Kortom, nog maar snel even genieten. Slee achter in de auto gelegd, snowboots aan en hopakee, op naar de Ravelse bossen. Daar was het nog lekker rustig, want om 11 uur zijn er nog niet zo veel mensen op pad op een zondag. Je vond het helemaal fantastisch en wilde ook graag de slee eens trekken. Maar mamma was toch iets zwaarder dan je gedacht had :-)